تعیین نتایج بالینی و آزمایشگاهی به دست آمده از استفاده از دو نوع پوشش پلاستیکی در کاهش تعداد و اندازه پولیپ در بیماران مبتلا به اکستروفی مثانه با استفاده از این دونوع پوشش

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی نقش پوشش پلاستیکی با نفوذپدیری پایین در کاهش اندازه و تعداد پولیپ، و کاهش التهاب و آلرژی واکنش در بیماران اکستروفی مثانه می باشد. مواد و روشها: هشت بیمار با اکستروفی مثانه که قبلا از پوشش پلاستیکی با نفوذپدیری بالا (LDPE) برای پوشش مثانه در مراقبت قبل از عمل استفاده کرده بودند به مرکز ما ارجاع شد. این بیماران به استفاده از یک پوشش پلاستیکی با نفوذپدیری بالا (PVDC) برای پوشش مثانه برای مدت متوسط ​​1 سال قبل از عمل جراحی توصیه شدند. اندازه و تعداد پولیپ، بروز عفونت پوست، التهاب و آلرژی پوست هر 2 ماه بررسی شد. برای شناسایی ویژگی های بافت شناسی پولیپ از پولیپ ها بیوپسی گرفته شد. ویژگی های دیگر این پوشش با تست هایی همچون FTIS، میکروسکوپ الکترونی (SEM)، آزمایش تبخیر و آزمایش کشت باکتریایی بررسی شد. نتایج: اندازه و تعداد پولیپ در بیماران پس از استفاده از پوشش پلاستیکی با نفوذپدیری بالا پس از 12 ماه کاهش یافت. هیچ واکنش آلرژیک در بیماران بعد از مصرف PVDC تشخیص داده نشد. علاوه بر این، تغییرات پیش بدخیم در هیچ یک از بیماران در بررسی پاتولوژی پس از 12 ماه مشاهده نشد. PVDC یکپارچگی بالاتر و منافذ کوچکتر در SEM داشت. نتایج رضایت بخش یشتری در کل ارزیابی آزمایشگاهی در PVDC (در مورد آزمایش تبخیر و نفوذ پذیری) به دست آمد. بحث: استفاده از یک پوشش مناسب ممکن است در منجر به بروز کمتر عوارض قبل از عمل شود. اندازه و تعداد پولیپ و عوارض ممکن است به طور قابل توجهی با استفاده از یک پوشش پلاستیکی با نفوذپدیری بالا کاهش یابد. پوشش های پلاستیکی خاص با نفوذپدیری بالا (ساران) ا بنفوذ پذیری تبخیری کمتر ممکن است بیشتر برای بیماران اکستروفی سازگار باشد.

تامین اعتبار از معاونت پژوهشی