بررسی اثر دگزامتازون داخل کاف لوله تراشه ،دگزامتازون وریدی و آغشته نمودن کاف لوله تراشه باپماد بتامتازون بر میزان و شدت گلودرد پس از لوله گذاری تراشه

گلودرد از عوازض شایع پس از بی هوشی عمومی است که هنگام استفاده از لوله تراشه، لوله حنجره ای و حتی ماسک بیهوشی با شیوع متفاوت بروز می کند. در این مطالعه بر آن هستیم تا اثرات پر نمودن کاف لوله با دگزامتازون ،تزریق وریدی دگزامتازون و آغشته نمودن کاف وانتهای دیستال لوله تراشه با پمادبتامتازون را در کاهش میزان و شدت گلودرد پس از لوله گذاری داخل نای با گروه شاهد مقایسه نماییم.این مطالعه به صورت کار آزمایی بالینی دوسوکور بر روی120بیمار ASAclass 1 – 2 کاندید اعمال جراحی الکتیو شکمی و یا ارتوپدی تحت بیهوشی عمومی صورت می گیرد. بیماران به صورت تصادفی به4گروه 30 نفری تقسیم می گردند. پس از انجام لوله گذاری ،کاف لوله در گروه اول با محلول حاوی 16 میلی گرم دگزامتازون پر می گردد،در گروه دوم بیمار 8 میلی گرم دگزامتازون وریدی دریافت می نماید، در گروه سوم کاف و انتهای دیستال لوله تراشه با پماد بتامتازون آغشته می گردد و کاف بیماران گروه جهارم با هوا پر می شود. سپس وجود و شدت گلودرد با معیار VAS،در پایان ریکاوری و 8 و 24 ساعت پس از عمل از بیماران پرسش میگردد. اطلاعات به دست آمده به نرم افزار spss18 منتقل گردیده و نتایج بر اساس آزمون های آماری ANOVAو Chi-square مورد ارزیابی قرار می گیرند. p کمتر از 05/0معنادار تلقی میگردد.

واحد پزشکی تهران -دانشگاه آزاد اسلامی