مقایسه ی پیامدهای بالینی و رادیوگرافیک دو روش فیکساسیون پین گذاری از طریق پوست و تعبیه فیکساتور خارجی و پین گذاری از طریق پوست و تعبیه ی dorsal bridge plate در شکستگی دیستال رادیوس

تعیین پیامدهای بالینی و رادیوگرافیک دو روش فیکساسیون پین گذاری از طریق پوست و تعبیه فیکساتور خارجی و پین گذاری از طریق پوست و تعبیه ی dorsal bridge plate در شکستگی دیستال رادیوس

این افراد به صورت رندوم به دو گروه تقسیم می شوند که افراد این دو گروه از نظر سن و جنسیت یکسان سازی می شوند و یک گروه تحت تعبیه ی اکسترنال فیکساتور و گروه دیگر تحت تعبیه ی dorsal bridge plate قرار می گیرند. تصادفی سازی افراد با استفاده از روش تصادفی سازی ساده برا اساس شماره پرونده انجام میگیرد. روش کور سازی در این مطالعه به صورت single blinded می باشد

انجام جراحی در اتاق عمل بیمارستان های امام خمینی، شریعتی و سینا

افراد دخیل در مطالعه کسانی هستند که دچار شکستگی دیستال رادیوس شده اند و با درگیری سطح مفصلی کاندید درمان جراحی به وسیله ی اکسترنال فیکساتور و یا dorsal bridge plate می باشند. معیار های ورود: 1 – شکستگی دیستال رادیوس 2 – خرد شدگی سطح مفصلی (نوع C2 و C3 طبق طبقه بندی AO) ۳- بسته بودن صفحه ی رشد معیار های خروج: 1- وجود شکستگی قبلی در همان اندام فوقانی 2- وجود شکستگی همزمان در همان اندام فوقانی 3- شواهد ناپایداری مفصل رادیواولنای دیستال (DRUJ) 4- نوروپاتی و درگیری عروقی اندام 5- بیماری های روماتولوژیک کنترل نشده 6- شکستگی باز و آلودگی زخم 7- شکستگی پاتولوژیک 8- عفونت فعال مفصل مچ دست

یک گروه از بیماران تحت تعبیه پین و اکسترنال فیکساتور قرار گرفته و گروه دیگر تحت تعبیه پین و dorsal bridge plate قرار گرفته اند.

بروز علایم crps; بروز عوارض تاندونی; عوارض عصبی; عفونت زخم; امتیاز Quick DASH ; میزان حرکت مچ دست (ROM); قدرت grip; پارامترهای رادیولوژیک شامل volar tilt ; ulnar variance; radial height; radial inclination

محقق و آنالیزور از نوع عمل جراحی انجام شده اطلاع ندارد. بیمار و جراح از نوع جراحی انجام شده مطلع هستند.