مقايسه تاثير دارويي ونلافاكسين با سيتالوپرام در درمان فاز حاد افسردگي ماژور

اين مطالعه، يك مطالعه از نوع كلينيكال ترايال Double Blind تصادفي مي‌باشد كه در كلينيك‌هاي سرپايي روانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد انجام مي‌گردد.گروه هدف، بيماران مبتلا به افسردگي ماژور با شدت Mild-Moderate مي‌باشند. جمعا حدود 50 نفر از اين بيماران در محدوده میانسالی(54-18 سال) بر اساس معيارهاي DSM- Ⅳ-TR افسردگی و نيز بر اساس Scale هميلتون(17 آيتمي) انتخاب مي‌شوند.بيماران با سابقه ساير بيماري‌هاي روانپزشكي مثل اختلال افسردگي شديد، اختلال دو قطبي، اختلال اضطرابي، سوء استفاده از مواد و بيماري‌هاي مديكال شناخته شده در اين مطالعه وارد نمي‌شوند.همچنين بيماران سايكوتيك، خانم‌هاي باردار يا شيرده وارد اين مطالعه نمي‌گردند. نیز بیمارانی که با هر گونه داروی ضد افسردگی طی ۴ هفته قبل مطالعه درمان شده اند؛در این مطالعه قرار نمی گیرند.بیماران بایستی از لحاظ Medical ، وضعیت Stable داشته باشند. با روش تصادفی سازی ساده بیماران انتخاب شده به ۲ گروه درمانی تقسیم میشوند.هم بیمار و هم روانپزشک هر دو نسبت به نوع درمان اگاه نیستند.دوز سيتالوپرام طي 7 روزتيتراژ شده و از mg10 به mg40 و دوز ونلافاكسين طي 3 هفته از mg37.5 به mg150 مي‌رسد. مطالعه 8 هفته بطول مي‌انجامد و ویزیتهای پیگیری هر ۲ هفته انجام میشود. اسکور همیلتون وعوارض جانبي در سراسر مطالعه بطور سيستماتيك ثبت می گردد.

دانشگاه شهید صدوقی یزد-