موسیقی‌درمانی برای بازتوانی شناختی و هیجانی در آسیب تروماتیک خفیف مغز: یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده

بررسی اثربخشی گوش دادن به موسیقی کلاسیک بی‌کلام بر بهبود عملکرد شناختی و خلق و کاهش علائم پس از ضربه در بیماران مبتلا به ضربه مغزی خفیف.

کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده دوسوکور با گروه‌های موازی و کنترل، فاز ۲، روی ۱۰۰ بیمار؛ تخصیص به گروه موسیقی‌درمانی یا کنترل با روش تصادفی‌سازی بلوکی متغیر.

پس از رضایت آگاهانه، بیماران ≥۱۸ سال با ضربه مغزی خفیف بستری در بیمارستان امام حسین(ع) وارد مطالعه شده و با تصادفی‌سازی بلوکی متغیر به گروه موسیقی‌درمانی یا کنترل تخصیص می‌یابند. گروه مداخله روزانه ۱ ساعت تا ۱۴ روز پس از ترخیص به موسیقی کلاسیک بی‌کلام گوش می‌دهد؛ گروه کنترل فقط مراقبت استاندارد دریافت می‌کند. ارزیابی‌ها در زمان بستری و در ۲ هفته، ۱، ۳، ۶ و ۱۲ ماه پس از ترخیص انجام می‌شود.

بیماران ≥۱۸ سال با تشخیص اولیه ضربه مغزی خفیف بستری در بخش‌های عمومی. معیارهای ورود: توانایی درک و اجرای دستورالعمل‌ها، دسترسی به دستگاه پخش موسیقی و هدفون، و تمایل به پیگیری. معیارهای عدم ورود: سابقه TBI، بیماری نورولوژیک عمده، اختلال روانپزشکی شدید، کم‌شنوایی قابل توجه، سوءمصرف فعال مواد یا الکل، یا ناتوانی در تکمیل پرسشنامه‌ها.

گروه مداخله: علاوه بر مراقبت استاندارد، از روز ۲–۳ بستری تا ۱۴ روز پس از ترخیص روزانه ۱ ساعت به موسیقی کلاسیک بی‌کلام با هدفون گوش می‌دهند و آن را ثبت می‌کنند. گروه کنترل: فقط مراقبت استاندارد شامل استراحت، کنترل علائم و بازگشت تدریجی به فعالیت‌ها را دریافت می‌کنند.

The Cambridge Neuropsychological Test Automated Battery (CANTAB)

پس از اخذ رضایت آگاهانه و انجام ارزیابی‌های اولیه، شرکت‌کنندگان واجد شرایط به‌صورت تصادفی در یکی از دو گروه موسیقی‌درمانی یا کنترل تخصیص خواهند یافت. توالی تخصیص تصادفی با استفاده از روش تصادفی‌سازی بلوکی متغیر و با اندازه بلوک‌های ۴ و ۶ تولید خواهد شد. این توالی توسط یک آمارگر مستقل و با استفاده از مولد رایانه‌ای اعداد تصادفی ایجاد می‌شود. به‌منظور پنهان‌سازی تخصیص، از پاکت‌های مات، دربسته و شماره‌گذاری‌شده به‌صورت ترتیبی استفاده خواهد شد. ارزیابان پیامدها نسبت به تخصیص گروهی بیماران بی‌اطلاع باقی خواهند ماند.

در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل‌شده دوسوکور، هم شرکت‌کنندگان (بیماران) و هم محققانی که با بیماران در ارتباط هستند (شامل پژوهشگران ارائه‌دهنده آموزش و کسانی که پیگیری‌های بالینی را انجام می‌دهند) نسبت به تخصیص گروهی ناآگاه خواهند بود، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای غیر از درمان استاندارد دریافت نمی‌کند. برای تحقق این امر، علیرغم عدم دریافت مداخله توسط گروه کنترل، به منظور کورسازی شرکت‌کنندگان، به تمامی بیماران در هر دو گروه توضیح داده می‌شود که "ممکن است در آینده در یکی از گروه‌های مطالعه (دریافت‌کننده موسیقی‌درمانی یا گروه مقایسه) قرار بگیرید" بدون آنکه به گروه کنترل اطلاع داده شود که مداخله‌ای دریافت نمی‌کنند. همچنین، محققانی که با بیماران تعامل دارند از تخصیص گروهی آگاه نمی‌شوند و تنها یک فرد مستقل خارج از تیم تحقیق از اینکه هر بیمار در کدام گروه قرار دارد مطلع است. برای حفظ کورسازی، کلیه جلسات ارزیابی و پیگیری توسط محققانی انجام می‌شود که نه از گروه بیمار مطلع هستند و نه در فرآیند تخصیص یا اجرای مداخله نقشی داشته‌اند. در پایان، موفقیت کورسازی با پرسش از شرکت‌کنندگان و محققان درگیر درباره حدس آن‌ها از تخصیص گروهی بررسی می‌شود.

بخشی ازداده نظیر اطلاعات مربوط به پیامد اصلی یا امثال آن امکان اشتراک گذاری دارد.

یک سال پس از انتشار مقاله

همه مشاغل مرتبط با این تحقیق

با تماس با نویسنده مسئول میتوان به همه اطلاعات غیر شخصی مربوط به بیماران (بطور ناشناس) دسترسی داشت.

ای میل به drdariushabtahi@yahoo.com

ارسال ای میل و بررسی توسط نویسنده مسئول