بررسی مقایسه اثربخشی تزریق نوروبیون و کورتیکواستروئید تحت هدایت سونوگرافی در درمان سندرم تونل کارپال

مقایسه اثربخشی تزریق موضعی کورتیکواستروئید و نوروبیون در بیماران مبتلا به CTS خفیف تا متوسط

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، بر روی 44 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

نمونه ها از بیمارانی که به بیمارستان مهدیه، مدرس و کیلینیک درد مداوا مراجعه می کنند جمع آوری می شوند. حجم کل نمونه 44 نفر است که به دو گروه 22 تایی تقسیم بندی می شوند. یک گروه تحت درمان با یک میلی‌لیتر متیل‌پردنیزولون mg/ml 40 و گروه دیگر تحت درمان با نوروبیون که تحت گاید سونو به روش in-plane با تکنیک هیدرودایسکشن و از سمت اولنار تزریق می‌گردد، قرار می‌گیرند.

معیارهای ورود: افراد با سن 20 تا 65 سال که با معیارهای بالینی CTS شامل پارستزی، دیسستزی، درد و ضعف دست که با استفاده مکرر یا خواب تشدید شده و با تکان دادن دست بهبود می‌یابند و در معاینه تست فالن و تینل مثبت دارند، می‌باشد که با تست الکتروفیزیولوژی تایید می‌شوند. معیارهای خروج شامل بارداری، بیمارهای متابولیک زمینه‌ای (دیابت، بیماریهای تیروئیدی، RA و ...)، سابقه تزریق کورتون در سه ماه گذشته، آتروفی تنار، سابقه جراحی CTS، نوروپاتی یا رادیکولوپاتی همزمان، سابقه بدخیمی می‌باشد

بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مداخله تخصیص داده شدند: گروه اول: تزریق داخل کانال کارپال با استفاده از کورتیکواستروئید موضعی. گروه دوم: تزریق داخل کانال کارپال با استفاده از داروی نوروبیون. هر دو تزریق با تکنیک، محل تزریق، سایز سوزن و حجم تزریق یکسان انجام شد تا از نظر ظاهری و رویه‌ای، بین دو گروه همسانی رعایت گردد

سن سرعت هدایت عصبی عصب مدین زمان نهفتگی پاسخ عصبی شدت درد شدت علائم و عملکرد دست

اختصاص بیماران به دو گروه درمانی به روش تصادفی‌سازی ساده و با نسبت تخصیص 1:1 انجام خواهد شد. برای این منظور، ابتدا برای 44 شرکت‌کننده یک لیست شماره‌گذاری‌شده تهیه می‌شود. سپس در نرم‌افزار Microsoft Excel با استفاده از تابع RAND برای هر فرد یک عدد تصادفی تولید شده و بر اساس مرتب‌سازی اعداد، بیماران به‌صورت تصادفی در دو گروه 22 نفری نوروبیون و کورتیکواستروئید تخصیص داده می‌شوند. توالی تخصیص توسط فردی خارج از فرآیند ارزیابی نگهداری شده و در پاکت‌های مات و شماره‌گذاری‌شده قرار خواهد گرفت تا تخصیص مخفی (allocation concealment) حفظ شود

شرکت کنندگان از نوع داروی تزریق شده بی‌اطلاع بودند، زیرا سرنگ‌ها توسط فردی مستقل آماده شده و ظاهر سرنگ‌ها یکسان بود. حجم تزریق در هر 2 گروه برابر در نظر گرفته شد. تحلیل‌گر داده‌ها نیز داده‌ها را با کدهای A و B دریافت کرد و رمز تخصیص پس از اتمام تحلیل آماری و ثبت نتایج باز شد. به این ترتیب، بیمار و تحلیل‌گر داده‌ها هیچ گونه اطلاعی از نوع مداخله نداشتند.