مقایسه ی تاثیر مدل آموزش روانی خانواده محور با روش بیمار محور بر تبعیت دارویی بیماران مبتلا به اختلالات روانپزشکی در شهر بوشهر- 1395

اهداف: مقایسه ی دو مدل آموزش روانی خانواده محور و بیمار محور در میزان تبعیت دارویی بیماران مبتلا به اختلالات روانپزشکی شهر بوشهر است. طراحی: تصادفی، کارآزمایی بالینی. نحوه ی انجام: پنجاه بیمار مبتلا به اختلال اسکیزوفرن و پنجاه بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی هریک به طور تصادفی و مجزا به دو زیر گروه تقسیم می شوند. یکی از زیرگروه های بیماران اسکیزوفرن و دو قطبی تحت مدل آموزش روانی خانواده محور قرار می گیرند و زیر گروه های دیگر این بیماران تحت مدل آموزش روانی بیمار محور قرار می گیرند. معیار ورود شامل رده ی سنی60- 18 سال؛ تشخیص بیماری اسکیزوفرن و دوقطبی؛ نمره تبعیت دارویی کمتر از 5 براساس پرسشنامه ی (Beliefs about medicines questionnaire) BMQ معیارهای خروج از مطالعه شامل شروع دوره ی حاد بیماری؛ عدم شرکت در بیش از دو جلسه ی آموزشی است. مداخلات: در گروه مداخله اول، بیماران و یکی از اعضای خانواده ی آن ها تحت مدل آموزش روانی قرار می گیرند و در گروه مداخله دوم فقط بیماران تحت مدل آموزش روانی قرار می گیرند. در این مدل، 6 جلسه ی هفتگی در مورد تعریف اختلال و علل آن، سیر و پیش آگاهی، درمان و تشخیص زودهنگام بیماری توضیح داده می شود. قبل، بعد و یکماه بعد میزان تبعیت دارویی بیماران با استفاده از پرسشنامه ی BMQ ارزیابی می شود.

دانشگاه علوم پزشکی بوشهر