بررسی تاثیر تزریق داخل رحمی گنادوتروپین کوریونی انسانی ( اچ. سی. جی ) قبل از انتقال جنین بر نتایج حاملگی در خانم های نابارور تحت درمان لقاح آزمایشگاهی ( آی. وی. اف ).

هدف این مطالعه تعیین نتایج باروری به دنبال تزریق داخل رحمی گنادوتروپین کوریونی انسانی (اچ. سی. جی) قبل از انتقال جنین در خانم های نابارور تحت لقاح آزمایشگاهی (آی. وی. اف) می باشد. کلیه بیماران زیر 40 سال مراجعه کننده به درمانگاه ناباروری بیمارستان شریعتی که قرار است در طی سال 1391 برای اولین بار تحت لقاح آزمایشگاهی (آی. وی. اف) قرار گیرند وارد این مطالعه می شوند. بیماران مبتلا به آندو متریوز، آزوسپرمی، ، بیماران دچار فیبروم رحمی یا با سابقه میومکتومی و بیماران مبتلا به هیدروسالپنکس از مطالعه خارج می شوند. دویست بیمار وارد شده به این طرح به صورت تصادفی (با استفاده از جدول اعداد تصادفی) وارد گروه مداخله (100 نفر) و گروه کنترل( 100نفر) می شوند. پس از شروع پروتوکول لانگ ،برداشت تخمک و دو تا سه روز بعد از انجام لقاح در آزمایشگاه ، بیماران آماده انتقال جنین میشوند. در گروه مطالعه کاتتر نرم وارد رحم میکنیم و 0.4 سی سی مایع کشت مدیای جنین که با 0.1 سی سی (500 واحد) گنادوتروپین کوریونی انسانی ( اچ. سی. جی ) از نوع کوراکون مخلوط شده (فرینگ، دوسلورف، آلمان) را داخل رحم تزریق می کنیم. بعد از مدت زمان 7 دقیقه جنین را با کاتتر دیگری به داخل رحم تزریق می کردد. در گروه کنترل 0.5 سی سی مایع مدیای کشت جنین داخل رحم تزریق می کنیم. بعد از 7 دقیقه با کاتتر دیگری جنین به داخل رحم منتقل میشود. در هر دو گروه اسپکولوم بعد از 3 دقیقه خارج می گردد. پیامد های باروری شامل میزان حاملگی بیوشیمیایی و حاملگی کلینیکال بین دو گروه مقایسه می شود. مطالعه بصورت دوسو کور می باشد. بیمار و فردی که آی. وی. اف را انجام میدهد از نحوه گروه بندی اطلاعی ندارند.

دانشگاه علوم پزشکی تهران.