بررسی میزان رضایت بیماران و موفقيت درمان از اوردنچر فک پایین متکی بر یک و دو ایمپلنت با بارگذاری فوری

1- هدف: مقایسه رضایت بیماران دارای پروتز کامل از اوردنچر متکی بر یک و دو ایمپلنت با بارگذاری فوری 2- طراحی : این مطالعه با طراحی کارآزمایی بالینی انجام می گردد. 3-مواد و روش: بیست بیمار بی دندان کامل که پس از شش ماه استفاده از پروتز کامل خود رضایت ندارند وارد این مطالعه می شوند.گروه شاهد شامل بیماران با دو ایمپلنت کناری با بارگذاری فوری و پس از شش ماه ایمپلنت های میانی با بارگذاری تاخیری و گروه مورد شامل بیماران با یک ایمپلنت میانی با بارگذاری فوری وپس از شش ماه ایمپلنت های کناری با بارگذاری تاخیری می باشندبا استفاده از visual analog scale قبل از قرار دادن ایمپلنت و شش ماه و یکسال پس از آن گیر ، فانکشن و رضایت عمومی بیمار سنجیده می شود..در داخل گروه از آزمون wilcoxon و بین گروه ها از آزمون Mann-whitney استفاده می گردد. 4-شرکت کنندگان در مطالعه: در هر دو گروه بیماران بی دندانی کامل دارای پروتز کامل هستند که حداقل شش ماه از پروتز کامل متعارف استفاده می کنندو طی فراخوان و داوطلبانه وارد مطالعه می شوند. داوطلبان قباپل از انجام مراحل جراحی و پروتز از نظر میزان استخوان باقیمانده در قسمت قدام مندیبل و بیماری های سیستمیک بررسی و در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه می شوند. 5- مداخله: شامل انجام جراحی برای استقرار سه واحد ایمپلنت در بیماران گروه شاهد و مورد ، اتصال آباتمنت لوکیتور به ایمپلنت و مرحله پروتزی شامل اتصال اتچمنت ایمپلنت میانی در گروه مورد و اتچمنت های کناری در گروه شاهد با بار گذاری فوری 6- متغیر های پیامد های اصلی: اندازه گیری رضایت بیماران از گیر ، فانکشن و رضایت عمومی قبل ، و شش ماه و یکسال پس از بار گذاری فوری، میزان بقای ایمپلنت و پروتز در زمان های تعریف شده.

دانشگاه آزاذ اسلامی و شرکت درسان طب