بررسی اثر دو روش درماني تحريكات مكرر مغناطيسي از طريق جمجمه نوع انفجاري و نوع فركانس بالا بر شکایات بیماران مبتلا به وزوز گوش مزمن

هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر تحريكات مكرر مغناطيسي از طريق جمجمه براي از بين بردن وزوز گوش در بيماران مبتلا به وزوز گوش مزمن ميباشد . آنها نبايد موارد منعي براي استفاده از تحريكات مغناطيسي داشته باشند.حجم نمونه 80 بيمار است كه به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم مي شوند. در يك گروه از تحريكات انفجاري با مدت زمان 40 ثانيه و فركانس 50 هرتز استفاده ميكنيم و كويل بايد روي هر دو كورتكس شنوايي گذاشته شود وبعد 15 دقيقه اين مرحله تكرار خواهد شد .در گروه فركانس بالا از فركانس 10 هرتز با 25 ثانيه استراحت و 1000 پالس استفاده مي شود و هر كويل فقط روي كورتكس شنوايي سمت چپ قرار ميگيرد . تحريكات هفتگي براي چهار هفته انجام مي شود. دو گروه توسط پرسشنامه وزوزگوش و مقياس بصري قياسي درابتدا ، پايان مطالعه وهمچنين يك ماه بعد مقايسه مي شوند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی تهران