بررسی مقایسه ای اثر استفاده از اپلیکیشن مبتنی بر تلفن همراه جهت مدیریت برنامه ورزشی بیماران مبتلا به کمر درد مزمن مراجعه کننده به درمانگاه طب فیزیکی بیمارستان امام خمینی(ره) با روش مرسوم

تعیین اثر استفاده از اپلیکیشن مبتنی بر تلفن همراه جهت مدیریت برنامه ورزشی بیماران مبتلا به کمر درد مزمن مراجعه کننده به درمانگاه طب فیزیکی بیمارستان امام خمینی(ره) در مقایسه با روش مرسوم

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تصادفی شده، بر روی 98 بیمار.تصادفی سازی با استفاده از روش بلاک‌بندی تصادفی

اپلیکیشنی برای آموزش و پیگیری بيماران مبتلا به کمردرد طراحی و ساخته خواهد شد.بيماران درمانگاه طب فیزیکی بیمارستان امام خمینی تهران روزانه وارد اپلیکیشن شده و تمرینات مربوط به آن روز را دریافت می‌کنند و پس از هر حرکت ورزشی به آن بازخورد میدهند تمرینات با ویدیو همراه با توضیحات فارسی به بیماران آموزش داده شده و بیمار تمرینات را به مدت ۱۲ هفته انجام می‌دهد. اعضای گروه کنترل مداخله را دریافت نمیکنند و به آن ها به‌روش مرسوم ورزشها در درمانگاه ‌آموزش داده شده و پملفت آموزش ورزش ها و جدولی ۸۴ خانه ای برای بررسی پایبندی بیمار ارائه می شود

معیار های ورود: بالغین بالای ۱۸ سال با درد کمر مزمن که بیش از ۱۲ هفته ادامه داشته باشد، با یا بدون علائم رادیکولار؛ که همچنان درد مداوم (حداقل ۳ در مقیاس رتبه‌بندی عددی) دارند؛ با استفاده منظم (هفتگی) از دستگاه موبایل/تبلت متصل به اینترنت؛ و تسلط به زبان فارسی (شفاهی و کتبی). معیار های خروج: هر نوع جراحی ستون فقرات در ۱۲ ماه گذشته؛ شواهدی از فشردگی نخاع یا دم اسبی؛ تنگی شدید ستون فقرات که با نشانه‌های لنگش نورژنیک (درجه ۳ تا ۴) نشان داده شده باشد؛ فیبرومیالژیا یا اختلالات سیستمیک/التهابی؛ شرایط بهداشتی همراستا که مانع از مشارکت فعال در افزایش سطوح فعالیت بدنی شود؛ بیماری‌های قلبی-ریوی؛ درد کمر ناشی از حادثه ترافیکی در ۱۲ ماه گذشته یا در حال دادخواهی؛ بارداری فعلی یا برنامه‌ریزی‌شده.

گروهی که برای مدیریت برنامه ورزشی از اپلیکیشن استفاده میکنند. گروهی که مدیریت برنامه ورزشی آنها به روش سنتی انجام میشود.

امتیاز visual analog scale (VAS), امتیاز Modified Oswestry Disability Index (MODI), میزان پایبندی, میزان رضایت بیمار

شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه (گروه مداخله و گروه کنترل) تخصیص داده می‌شوند. فرآیند تصادفی‌سازی توسط یک فرد مستقل از مطالعه که در هیچ یک از مراحل ارزیابی یا مداخله دخیل نیست، و با استفاده از روش بلاک‌بندی تصادفی با اندازه‌های بلاک متغیر (مثلاً 4 یا 6) انجام می‌شود. توالی تصادفی توسط نرم‌افزار کامپیوتری تولید شده و نتایج تخصیص در پاکت‌های مات و سربسته و شماره‌گذاری شده نگهداری می‌گردد. این پاکت‌ها تنها در زمان تخصیص بیمار به گروه و پس از اتمام ارزیابی‌های پایه باز خواهند شد تا از سوگیری تخصیص (Allocation concealment) جلوگیری شود.

رعایت حریم شخصی بیماران