بررسی تأثیر آموزش از دور در میزان سلامت عمومی با تأکید بر آموزش به وسیله تلفن همراه

دیابت نوع 2 شایع ترین بیماری مزمن متابولیک است که می تواندعوارض حاد و مزمن متعدد و بسیار جدی مانند عوارض قلبی-عروقی و مغزی، کلیوی، عصبی، بینایی را برای بیمار در پی داشته باشد.ارایه یک برنامه آموزشی می تواند شاخصه های سلامت عمومی را در بیماران دیابتی نوع دو تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش به وسیله تلفن همراه بر آگاهی، نگرش، عملکرد و خودکارامدی بیماران دیابتی نوع دو انجام شد. روش اجرا: این مطالعه کار آزمایی بالینی نیمه تجربی با گروه کنترل است که در سال 1390 انجام گردید. در این مطالعه 100 نفر از بیماران دیابتی نوع دو به روش تصادفی ساده انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. معیار های ورود به مطالعه شامل ابتلا به بیماری دیابت نوع دو که توسط پزشک معالج تشخیص داده شده باشد سن بالای 30 سال، توانایی خواندن و نوشتن، رضایت کتبی آگاهانه برای شرکت در مطالعه – دسترسی بیمار یا یکی از اعضای نزدیک خانواده به تلفن همراه با قابلیت پیامگیر فارسی. معیارهای خروج از مطالعه شامل: عوارض وخیم بیماری دیابت نوع دو و بستری در بیمارستان، انصراف از ادامه شرکت در مطالعه. به گروه مداخله به مدت 3 ماه و به وسیله پیام کوتاه متنی تلفن همراه آموزش های مرتبط با بیماری دیابت نوع دو ارسال گردیدو در این مدت گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. پرسشنامه اگاهی، نگرش، عملکرد مرسوم به "کپ" و پرسشنامه خودکارامدی و شاخص های فیزیولوژیک (هموگلوبین گلیکوزیله، قندخون ناشتا، چربی های خون)در بدو ورود به مطالعه و در پایان مداخله تکمیل گردیدو در پایان دو گروه از نظر تأثیر آموزش به یکدیگر مقایسه شدند.

دانشگاه پیام نور مرکز تهران