بررسی اثر پروفیلاکتیک دگزامتازون در پیش گیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک در مقایسه با متوکلوپرامید و دارونما، کار آزمایی بالینی دو سو کور

جهت بررسی اثرات دگزامتازون در پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از عمل جراحی کوله سیستکتومی لاپاراسکوپیک یک مطالعه کار آزمایی بالینی دو سو کور در بیمارستان شهید مصطفی خمینی تهران راه اندازی خواهیم کرد. در این مطالعه کلیه بیمارانی که سن بین 18 تا 60 سال دارند و جهت عمل جراحی کوله سیستکتومی انتخابی تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرند و رضایت به ورود به مطالعه می دهند وارد می شوند. با این حال بیمارانی که سوابقی از بیماری حرکت یا بیماری های روده یا نارسایی کبدی دارند خارج می شوند. همچنین بیمارانی که در 24 ساعت قبل از جراحی هرگونه داروی ضد تهوع و استفراغ مصرف کرده باشند خارج می شوند. حجم نمونه هدف در این مطالعه 160 بیمار است که به 3 گروه مداخله، مداخله کنترل و دارونما به طور تصادفی تقسیم می شوند. بیماران در گروه مداخله دگزامتازون 8 میلی گرم داخل وریدی پیش از القاء بیهوشی دریافت می کنند. بیماران در گروه کنترل مداخله نیز 10 میلیگرم متوکلوپرامید داخل وریدی و در گروه دارونما نرمال سالین داخل وریدی دریافت خواهند کرد. برای تمام بیماران همه دوره های استفراغ و یا احساس تهوع بعد از عمل جراحی 7 مرتبه در 24 ساعت پس از به هوش آمدن از جراحی و بدون آگاهی ازنوع داروی دریافتی توسط بیمار ثبت می شود. شرایط بیهوشی برای همه بیماران استاندارد است. کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی به روش استاندارد با کولانژیوگرافی قبل از عمل انجام می گیرد.مدت زمان عمل جراحی، بیهوشی و insufflation CO2 در سه گروه ثبت می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه شاهد