مقایسه اثرات تمرینات مقاومتی با لود کم با و بدون محدودیت جریان خون بر ضخامت، قدرت و درد عضلات کمربند شانه ای در افراد مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه

بررسی اثرات تمرینات مقاومتی با لود کم به‌همراه محدودیت جریان خون بر ضخامت و قدرت عضلات سوپرااسپایناتوس، اینفرااسپایناتوس، تراپز میانی و دوسربازویی و اثرات کاهش درد آن در افراد مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه

کارآزمایی تصادفی‌شده کنترل‌شده (RCT)، از نوع موازی، عملگرا (کاربردی) و تک‌سوکور با ارزیابی پیامد کور

این کارآزمایی تک‌سوکور در بیمارستان امیراعلم، بیماران مبتلا به گیرافتادگی شانه را به‌طور تصادفی در دو گروه قرار می‌دهد تا ۱۲ جلسه تمرین مقاومتی با بار کم را همراه با BFR واقعی یا یک کاف BFR ساختگی (شَم) دریافت کنند. شرکت‌کنندگان و ارزیابان نتایج کور هستند، اما درمانگر آگاه است. همه بیماران فیزیوتراپی پسیو روتین را در هر جلسه درمانی شامل تنس، اولتراسوند و هات پک را نیز دریافت می‌کنند .

معیارهای ورود به مطالعه 1) بازه سنی 40 تا 60 سال 2) سواد خواندن و نوشتن زبان فارسی 3) درد شانه که حداکثر 3 ماه از شروع آن گذشته باشد 4) درد شانه شبانه یا حین فعالیت بالای سر در محدوده VAS بیشتر یا مساوی 3 5) مثبت بودن تست Painful arc و حداقل سه مورد از تست‌های زیر : • Neer • Hawkins-kennedy • Empty can • Infraspinatus معیارهای عدم ورود به مطالعه 1) موارد منع استفاده از BFR 2) درد همزمان دو شانه 3) مبتلا به شانه یخ‌زده 4) مثبت شدن تست drop arm برای پارگی کامل روتاتور کاف 5) سابقه جراحی، شکستگی یا دررفتگی در ناحیه شانه 6) مصرف داروهای ضدالتهابی طی روز حین دوره فیزیوتراپی

گروه تمرینات مقاومتی سبک (با لود کم به میزان20 تا 40 درصد 1RM) به‌همراه BFR (گروه LLRT+BFR) گروه تمرینات مقاومتی سبک (با لود کم به میزان20 تا 40 درصد 1RM) بدون BFR (گروه LLRT

ضخامت عضلات قدرت عضلات NRPS (درد) آستانه فشار درد پرسشنامه SPADI

روش مورد استفاده، تصادفی‌سازی بلوکی متعادل با اندازه بلوک ۴ است. واحد تصادفی‌سازی، شرکت‌کننده منفرد می‌باشد. مطالعه از تصادفی‌سازی طبقه‌ای استفاده نکرده است، به این معنی که هیچ متغیر لایه‌ای خاصی (مانند سن یا شدت بیماری) برای ایجاد زیرگروه‌ها پیش از تصادفی‌سازی به کار گرفته نشد. ابزار اصلی اجرای تصادفی‌سازی، پاکت‌های پیاپیشماره‌دار، مهر و موم شده و کدر بود. توالی تصادفی توسط یک پژوهشگر مستقل پیش از آغاز مطالعه ساخته شد. این کار با فهرست کردن تمام ترکیب‌های ممکنی که منجر به تخصیص ۲ نفر به گروه A (LLRT) و ۲ نفر به گروه B (LLRT+BFR) در هر بلوک ۴ نفره می‌شد، انجام گرفت. این توالی یادداشت و در پاکت‌های مهر و موم شده قرار داده شد.

تخصیص با استفاده از پاکت‌های پیاپیشماره‌دار، مهر و موم شده و کدر، و همچنین با استفاده از یک رویه شَم (شبه‌دارو) در گروه کنترل برای تقلید تجربه حسی کاف BFR، نسبت به تخصیص گروهی خود کور می‌مانند. فیزیوتراپیست درمانگر که مداخلات را اجرا می‌کند، به دلیل ضرورت اعمال تکنیک BFR قابل کورسازی نیست. پژوهشگر اصلی ناظر بر کارآزمایی، در طول مرحله فعال جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها نسبت به تخصیص گروهی کور باقی می‌ماند تا از سوگیری جلوگیری شود. نکته حیاتی این است که تمامی ارزیابان پیامد کور هستند: یک ارزیاب بالینی، که فردی جدا از درمانگر است، تمامی ارزیابی‌های فیزیکی و مبتنی بر پرسشنامه را بدون اطلاع از تخصیص گروهی انجام می‌دهد و یک رادیولوژیست نیز تمامی اندازه‌گیری‌های سونوگرافی را به طور مستقل و بدون اطلاعات مربوط به گروه شرکت‌کننده انجام می‌دهد.