مقایسه تاثیر برنامه های فعالیت جسمانی بر پاسخ های فیزیولوژیکی، رفتاری، عملکرد حرکتی و تکامل عصبی عضلانی نوزادان نارس: کارآزمایی بالینی تصادفی تک سو کور

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تک سوی کور به منظور مقایسه تاثیر برنامه فعالیت جسمانی بر پاسخ های فیزیولوژیکی و رفتاری، عملکرد موتور و تکامل عصبی عضلانی در نوزادان نارس است.جمعیت نوزادان نارس با سن حاملگی 26-30 هفته و وزن هنگام تولد حداقل 800 گرم بستری در مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س) تبریز، مطالعه می شوند. مطالعه حاضر در سن اصلاح شده 32 هفتگی انجام خواهد شد. حجم نمونه 72 نفر خواهد بود. نوزادان به طور تصادفی به 4 گروه فیزیوتراپی، هیدروتراپی، ترکیبی و نگهداشتن تقسیم می شوند. طول مدت برنامه 14 روز است. گروه فیزیوتراپی، 12 جلسه حرکات تکراری فلکسیون اکستانسیون را بر اساس پروتکل Moyer-Mileur در هر دو دست ها پاها دریافت خواهندکرد. در هر هفته یکروز، روز استراحت در نظر گرفته میشود. درگروه هیدروتراپی، نوزاد در محیط آب توسط محقق در مدت 10 دقیقه حرکات نیمه چرخشی در ناحیه لگن با ثابت نگهداشتن سر و گردن و متقابلا حرکات نیمه چرخشی در ناحیه سر و گردن با ثابت نگهداشتن لگن انجام میشود. کل جلسات مربوط به این گروه، 7 جلسه بصورت یک روز در میان خواهد شد. گروه ترکیبی، یک روز در میان فیزیوتراپی و هیدروتراپی (7 جلسه فیزیوتراپی و 7 جلسه هیدروتراپی)را دریافت خواهد کرد. گروه نگهداشتن، روزانه یکبار نوزاد حداقل به مدت 15 دقیقه توسط محقق به حالت جنینی (دستها در خط وسط و پاها خمیده روی شکم) نگه داشته خواهد شد. پاسخهای فیزیولوژیک و رفتاری نوزاد حین، ده دقیقه قبل و بعد از مداخله اندازه گیری خواهند شد. پاسخهای رفتاری نوزاد توسط آنالیزور گروه برنامه مراقبت حمایت تکاملی و ارزیابی فردی ارزیابی خواهد شد. عملکرد حرکتی بوسیله تست عملکرد حرکتی نوزاد و سطح تکامل عصبی عضلانی با آیتم های انتخابی از مقیاس Dubowitz و NEW BALLAR ارزیابی خواهند شد.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز