بررسی تأثیر مدت زمان باقی‌ماندن درن هموواک 24 ساعت در مقابل 48 ساعت پس از جراحی‌های ارتوپدی اندام تحتانی بر میزان آلودگی میکروبی و پیامدهای بالینی بیماران

مقایسه تأثیر خارج کردن درن هموواک در ۲۴ ساعت در مقابل ۴۸ ساعت پس از جراحی‌های ارتوپدی اندام تحتانی بر آلودگی میکروبی درن، تنوع میکروارگانیسم‌ها، عفونت محل جراحی، هماتوم، بازشدگی زخم، شدت درد، طول مدت بستری و پیامدهای بالینی کلی بیماران.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل و گروه مداخله، با گروه های موازی، یک سویه کور روی 180 نفر.روش بلوک های کاملا تصادفی جهت تصادفی سازی

این کارآزمایی بالینی تصادفی تک‌سوکور (ارزیاب کور) بر روی بیمار ارتوپدی بیمارستان امام خمینی ساری انجام می‌شود. بیماران به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم می‌شوند: خارج کردن درن هموواک در ۲۴ ساعت یا ۴۸ ساعت پس از عمل. در زمان خروج درن، ۵ سانتی‌متر انتهایی آن به‌صورت استریل برش خورده و برای کشت میکروبی و آنتی‌بیوگرام به آزمایشگاه ارسال می‌شود. آلودگی میکروبی، گونه‌های باکتریایی و عوارض بالینی (عفونت، هماتوم، بازشدگی زخم، درد، طول بستری و تغییر آنتی‌بیوتیک) بین دو گروه مقایسه می‌گردد.

معیار های ورود:نوع جراحی، سن بالای ۱۸ سال، تمام بیماران دارای درن با عمل جراحی بسته ارتوپدی اندام تحتانی با فیکساسیون داخلی، در نظر گرفتن BMI بیمار معیارهای خروج :عدم امکان خروج درن در بیمارانی که ترشح مداوم دارند، عفونت فعال قبل از جراحی، تعویض محل درن یا ایجاد اختلال در عملکرد آن، عدم همکاری بیمار در پیگیری های بعد از جراحی

گروه مداخله، درن پس از 24 ساعت خارج خواهد شد و در گروه کنترل، درن هموواگ پس از 48 ساعت خارج خواهد شد.

آلودگی میکروبی نوک درن هموواک

در این مطالعه با به کارگیری روش نمونه گیری تصادفی ساده ، نمونه ها انتخاب می گردند. در این مطالعه بیماران بستری در بخش ارتوپدی که جراحی ارتوپدی اندام تحتانی انجام دادند و برایشان درن هموواک تعبیه شده بود و شرایط ورود به مطالعه را داشتند فهرست شدند. جهت تخصیص افراد به دو گروه کنترل و مداخله از روش تصادفی سازی بلوکی استفاده شد تا تعادل تعداد شرکت کنندگان در دو گروه حفظ شود. به این صورت که فهرست بیماران شماره گذاری گردید و با کمک نرم افزار تولید اعداد تصادفی (اکسل) استفاده گردید. بلوک های کوچک 4 یا 6 نفره ساهته شد ترتیب داخل هر بلوک به طور تصادفی تعیین و بیماران به همان ترتیب در گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند و در نهایت 90 نفر در گروه کنترل و 90 نفر در گروه مداخله قرار گرفتند بدون آنکه پژوهشگر در انتخاب یا تخصیص آنها دخالتی غیر تصادفی داشته باشد.

مطالعه از نوع یک سو کور است و در آن ارزیاب نسبت به گروه بندی مشارکت کنندگان در پژوهش نا آگاه خواهد بود. در این مطالعه دو گروه خواهیم داشت. در یک گروه زمان خروج درن هموواک ۲۴ ساعت پس از عمل و در گروه دیگر زمان خروج درن هموواک ۴۸ ساعت بعد از عمل خواهد بود. نحوه تخصیص بیماران به گروه های مورد مطالعه بر اساس طرح بلوک بندی تصادفی خواهد