بررسي تاثير آموزش خودمراقبتي معنوي بر تنیدگی روانی و کیفیت زندگی مادران نوزادان نارس بستري در NICU

هدف تحقیق بررسي تاثير آموزش خودمراقبتي معنوي بر تنیدگی روانی و کیفیت زندگی مادران نوزادان نارس بستري می باشد.دراین مطالعه 60 نفر از مادران داراي كودك نارس به روش تصادفي انتخاب شدند و به دو گروه مداخله وكنترل تقسیم شدند. مادران در دو گروه پرسشنامه مقياس كوتاه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني (WHQOL – BREF ) را تكميل كردند. به مادران آگاهی در مورد وضعیت نوزادشان داده شد روزانه 15 دقیقه به مدت 14 روز. در گروه مداخله علاوه بر برنامه فوق آموزش خود مراقبتي معنوي روزانه 45 دقيقه در 6 جلسه داده شد. پيگيري از طریق تلفن هفته‌اي 2بار به مدت 2 هفته انجام شد.سرانجام از مادر خواسته شد که به بیمارستان مراجعه نماید. نوزاد مجانی توسط دمتخصص نوزادان ویزیت می شدو از مادران خواسته شد پرسش نامه مقیاس کوتاه کیفیت زندگی را پر کنند. معيارهاي ورود:جهت شرکت در مطالعه رضایت داشته باشد،نوزاد نارس با سن حاملگی 28 تا 36هفته،تابعیت ایرانی داشته باشد،مسلمان باشد،حداقل سواد پنجم باشد،14 روز در بخش حاضر باشد،افسرده نباشد،معتاد به مواد مخدر نباشد،سابقه نوزاد نارس نداشته باشد. معيارهاي خروج:مالفورماسیون مادرزادی،عدم تمایل مادر از ادامه مطالعه،ترخیص نوزاد زودتر از 14 روز،مرگ نوزاد،تولد دو قلویی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد