مقایسه تأثیر تمرینات موتور کنترل با و بدون تمرینات مکنزی بر حرکت هراسی و خودکارآمدی درد در بیماران کمردرد مزمن

تعیین تأثیر تمرینات موتور کنترل با و بدون افزودن روش درمانی مکنزی بر حرکت هراسی و خودکارآمدی درد در بیماران کمردرد مزمن

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، تصادفی شده با روش تصادفی‌سازی بلوکی (بلوک 6 تایی)، تک‌سوکور بر روی 48 بیمار کمردرد (24 بیمار در هر گروه)

بیماران مبتلا به کمردرد مزمن که به مرکز توانبخشی جامع مشهد ارجاع داده می‌شوند، ابتدا غربالگری و با استفاده از روش مکنزی ارزیابی خواهند شد. تنها بیمارانی که جهت ترجیحی حرکت آن‌ها اکستنشن یا فلکشن جانبی باشد، وارد مطالعه می‌شوند. پس از اخذ رضایت آگاهانه و ثبت اطلاعات پایه، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی و لایه‌بندی‌شده به دو گروه تقسیم خواهند شد: یک گروه دریافت‌کننده الکتروتراپی و تمرینات کنترل حرکتی، و گروه دیگر دریافت‌کننده تمرینات مکنزی علاوه بر مداخلات ذکرشده. مداخلات توسط فیزیوتراپیست سه بار در هفته و به مدت ده جلسه انجام می‌شود و ارزیابی مجدد در جلسه پایانی صورت می‌گیرد. تمرینات خانگی تحت نظارت انجام می‌گیرد و ارزیاب نتایج نسبت به تخصیص گروهی بیماران کور خواهد بود.

مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی موازی تک‌سوکور است. جمعیت مطالعه از میان بیماران با کمردرد مزمن بین 20 تا 50 سال با جهت ترجیحی حرکت برای اکستنشن یا حرکات جانبی بر اساس ارزیابی مکنزی، با سطح متوسط تا شدید ترس از حرکت و شدت درد بیش از ۳ می باشد. معیارهای خروج از مطالعه شامل سابقه شکستگی یا جراحی ستون فقرات کمری، وجود بیماری بدخیمی و عفونت ستون فقرات، بارداری، سرخوردگی مهره، انجام قبلی درمان مکنزی، عدم امکان شناسایی جهت ترجیحی حرکت، وجود دیسک sequestrated، هرگونه ممنوعیت انجام تمرین درمانی یا حرکات تکراری با یا بدون فشار تراپیست و عدم رعایت تمرینات خانگی تجویز شده است.

گروه مداخله ده جلسه درمان الکتروتراپی، همراه با تمرینات موتور کنترل و تمرینات مکنزی دریافت خواهند کرد. گروه کنترل نیز ده جلسه الکتروتراپی و فقط تمرینات موتور کنترل دریافت می کنند.

کینزیوفوبیا و خودکارآمدی درد

این مطالعه به‌صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی موازی طراحی شده است. از آنجا که شرکت‌کنندگان به‌صورت هم‌زمان وارد مطالعه نمی‌شوند و پژوهشگران قادر به پیش‌بینی تخصیص درمانی هر بیمار نیستند، از روش تصادفی‌سازی بلوکی استفاده خواهد شد. به‌منظور اطمینان از توزیع برابر بیماران با جهت‌های ترجیحی متفاوت (اکستنشن یا فلکشن جانبی، بر اساس رویکرد مکنزی) در دو گروه مطالعه، تصادفی‌سازی به‌صورت لایه‌بندی‌شده با دو لایه انجام خواهد گرفت. شرکت‌کنندگان واجد شرایط که رضایت آگاهانه خود را اعلام کرده‌اند، به‌صورت تصادفی در یکی از دو گروه مداخله یا کنترل با نسبت ۱:۱ تخصیص خواهند یافت. این تخصیص با استفاده از روش تصادفی‌سازی بلوکی (با اندازه بلوک‌های شش‌تایی) و توسط نرم‌افزار Random Allocation Software تولید می‌شود. برای حفظ پنهان‌سازی تخصیص، کدهای تصادفی به‌صورت متوالی در پاکت‌های مات و دربسته قرار داده خواهند شد. با ورود هر شرکت‌کننده جدید، منشی کلینیک پاکت بعدی را باز کرده و گروه درمانی مربوط به آن فرد مشخص می‌شود؛ بدین‌ترتیب، پژوهشگران از تخصیص شرکت‌کنندگان بعدی آگاه نخواهند بود.

این مطالعه به‌صورت تک‌سوکور انجام می‌شود. ارزیاب پیامدها که مسئول سنجش نتایج مطالعه است، از تخصیص گروهی شرکت‌کنندگان آگاه نخواهد بود و به‌صورت مستقل از فیزیوتراپیستی عمل خواهد کرد که مسئول اجرای مداخلات درمانی در هر گروه است.

فایل اکسل حاوی اطلاعات مربوط به پیامدهای اولیه و ثانویه به اشتراک گذاشته خواهد شد.

شروع دسترسی پس از چاپ نتایج خواهد بود.

داده ها برای محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و علمی در دسترس خواهد بود

صرفا برای استفاده آکادمیک، فایل اکسل داده های قابل درخواست است.

از طریق ایمیل: t.seyedhoseinpoor@mubabol.ac.ir

با ارائه درخواست از طریق ایمیل