بررسي تاثير داكسي سيكلين 20 ميلي گرم به عنوان درمان كمكي در جرم گيري و تسطيح سطح ريشه در بيماران مبتلا به پريودنتيت خفيف

زمینه و هدف: جرم گیری و تسطیح سطوح ریشه، اساس درمان های غیر جراحی در درمان پریودنتیت می باشد، اما مشخص شده که دوز پایین داکسی سیکلین دارای خواصی است که می تواند پاسخ میزبان را تعدیل کند. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای برخي از شاخص هاي كلينيكي در بیماران درمان شده مبتلا به پریودنتیت خفیف به روش جرم گیری و تسطیح ریشه با و بدون استفاده از داکسی سیکلین mg20 بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ی تصادفی و دو سویه کور، 44 بیمار مبتلا به پریودنتیت خفیف با استفاده از درمان استاندارد جرم گیری و تسطیح سطوح ریشه درمان شدند، و به طور تصادفی یکی از درمان های داکسی سیکلین با دوز mg 20 و یا دارو نما را به مدت 3 ماه و 2 بار در روز دریافت کردند. معیارهای ورود به مطالعه شامل : داشتن حداقل 14 دندان مبتلا به پریودنتیت خفیف و درمان نشده در دوکوآدرانت و نیازمند درمان کامل . معیارهای خروج این موارد بودند: خانم های باردار، افراد با سابقه ی حساسیت با تتراسایکین، ابتلا به عفونت های سیستمیک که نیازمند به دریافت پروفیلاکسی آنتی بیوتیک جهت ا نجام درمان های دندانپزشکی است، سابقه مصرف تتراسایکین طی 3 ماه گذشته ، سابقه درمان درمان پریودنتال ( جرم گیری و تسطیح سطح ریشه یا جراحی پریودنتال) در 3 ماه گذشته . قبل و بعد از درمان پارامتر های کلینیکی شامل عمق پروبینگ، سطح اتصالات بالینی، خونریزی به هنگام پروب کردن و شاخص تغییر یافته ی لثه ای ثبت شدند.

این تحقیق تحت حمایت مالی مرکز تحقیقات دانشکده دندانپزشکی شهید صدوقي انجام گرفته و طرح مصوب این مرکز می باشد