مقایسه تأثیر ملاتونین با دارونما بر اندازه انفارکت در بیماران مبتلا به استروک ایسکمیک

بررسی تاثیر ملاتونین براندازه انفارکت در بیماران با استروک ایسکمیک بستری در بخش نورولوژی بیمارستان امام خمینی ارومیه

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه موازی یک سو کور با 40 بیمار. بیماران با استفاده از اعداد تصادفی تولید شده در Random allocation software به گروه های مداخله و کنترل تخصیص داده خواهند شد

بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد بستری در بیمارستان امام خمینی ارومیه به صورت تصادفی به گروه های مداخله و کنترل تخصیص داده می شوند. مطالعه به صورت یک سو کور بوده به نحوی که شکل داروها و دارونما کاملاً یکسان بوده و بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت

معیارهای ورود: سن ۱۸ تا ۸۰ سال، توانایی و تمایل به شرکت در مطالعه (اخذ رضایت نامه آگاهانه)، حمله‌ی سکته حاد که در ۷ روز قبل از ورود به بخش، تشخیص سکته ایسکمیک حاد که از طریق تصویربرداری کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری مغناطیسی (MRI) در زمان ورود تایید شده باشد. معیارهای عدم ورود: سابقه سکته قلبی؛ سکته هموراژیک اولیه؛ اختلال شناختی یا زوال قابل توجه پیش از سکته؛ بیماری عصبی دیگر (مانند پارکینسون)؛ بیماری شدید کبدی؛ بیماری شدید کلیوی؛ بیماری شدید تیروئید؛ نارسایی قلبی، تنفسی یا اندامی شدید

گروه مداخله: درمان روتین شامل آنتی پلاکت و آتوروواستاتین بعلاوه قرص ملاتونین ۲۰ میلی گرم روزانه به مدت ۵ روز؛ گروه کنترل: درمان روتین همراه قرص دارونما حاوی نشاسته (ساخت دانشکده داروسازی) ۲۰ میلی گرم روزانه به مدت ۵ روز

اندازه انفارکتوس مغزی (حجم ناحیه ایسکمی)

40 بیمار به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. تصادفی سازی به روش تصادفی سازی بلوکه بندی شده خواهد بود، بدین صورت که ابتدا بلوک های به اندازه 5 از ترکیب (ABABA) لیست خواهند شد و برای هریک، یک کد تخصیص داده خواهد شد، در ادامه با توجه به حجم نمونه برابر با 40 به تعداد 8 بلوک انتخاب خواهد شد و بر حسب آن بیماران به گروه های مورد و کنترل تخصیص داده خواهند شد.

این مطالعه به صورت یک سو کور اجرا خواهد شد به نحوی که شکل داروها و دارونما کاملاً یکسان بوده و بیمار از نوع مداخله اطلاعی نخواهد داشت