مقایسه تاثیر زالو درمانی و برداشتن بستر ناخن بر میزان موفقیت پیوند در بیماران پیوند انگشت

این مطالعه به منظور مقایسه میزان اثربخشی دو روش زالو درمانی و برداشتن بستر ناخن درمیزان موفقیت پیوند انگشت طراحی شده است. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی است که بر روی 44 بیمار (22 بیمار از روش زالو درمانی و 22 بیمار از روش برداشتن بستر ناخن) انجام می گیرد. شرایط ورود: بیمارانی که در طول روند درمانی پیوند انگشت جهت درناژ وریدی نیاز به روش درمانی کمکی داشته باشند، تکمیل فرم رضایت آگاهانه. شرایط خروج: عدم تکمیل فرم رضایت آگاهانه، عدم موافقت جراح، تمایل جراح به استفاده از روش زالو درمانی و برداشتن بستر ناخن به طور همزمان. انتخاب نوع روش درمانی بصورت تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی صورت می گیرد. در روش زالو درمانی براساس ایجاد احتقان وریدی (زمان پرشدگی مجدد مويرگي كمتراز يك ثانيه) زالو روی انگشت بیمار قرار داده می شود. تا زمان برطرف شدن احتقان این عمل تکرار می گردد و فواصل درمانی براساس ایجاد احتقان وریدی تنظیم خواهد شد. در روش دیگر حدود یک سوم از بستر ناخن با تیغ بیستوری برداشته و مرتبا با گاز آغشته به هپارین تحریک می شود. با بروز احتقان وریدی تحریک تکرار می شود. معیار اتمام دوره درمان عدم ایجاد احتقان وریدی به مدت 72 ساعت بدون استفاده از هر یک از روشهای درمانی یا تشخیص نکروز انگشت توسط جراح می باشد. جراح از نوع روند درمان اطلاع نخواهد داشت. نهایتا موفقیت یا عدم موفقیت پیوند پس ازمشاهده و معاینه توسط جراح تعیین می گردد و نتایج دو گروه مورد مقایسه قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی تهران