اثر بخشي تاموكسيفن به عنوان درمان كمكي در اختلال دو قطبي نوع يك ( فاز حاد مانيا )در بيماران

هدف اين مطالعه بررسي اثر درماني تكميلي تاموكسفن در درمان فاز حاد مانيا مي باشد. جامعه مورد مطالعه :‌گروهي از بيماران مبتلا به فاز مانيا در بيمارستان روزبه بستري میشوند. معيارهاي ورود : 1) داشتن معيارهاي DSMIV براي اختلال خلقي دو قطبي نوع I فاز مانيا و تایید بوسیله دو روانپزشک 2) سن 49-19 سال 3- حاقل شدت بر اساس Young Mania Rating Scale عدد 20 باشد. معیارهای خروج عبارتند از تشخیص دیگر در محور 1-وایستگی به مواد3- مشکلات جدی پزشکی و خانمهای باردار یا شیر ده. بيماران بطور كاملا تصادفي به روش Random permated blocks در يكي از دو گروه دارويي قرارگرفتند.20 بيمار به طور تصادفي تحت درمان با ليتيوم – تاموكسيفن ( با دوز 80mg/day منقسم در دو دوز ) – ريسپريدون ( گروه A )‌و20 بیمار ليتيوم –ريسپريدون و پلاسبو ( گروه B ) براي يك دوره 6 هفته در يك مطالعه دارو كنترل شده دو سوكور قرار مي گيرند . بيماران توسط يك رزيدنت روانپزشكي سال سوم در ابتداي مطالعه و 7-14-28-42 روز بعد از شروع درمان دارويي ارزيابي مي شوند. اریابی براساس کاهش Young Mania Rating Scaleمی باشد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران