بررسی میزان اثر ضدآنژینی داروی رانولازین در مقایسه با نیتروکاردین با دوز بالا بر کیفیت زندگی و کنترل علائم بیماران آنژین صدری پایدار با سابقه‌ی مداخله‌ی عروق کرونری از راه پوست.

شرایط عمده ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

سن بیمار 40 تا 75 سال باشد. بیمار برای حداقل یک ماه مبتلا به آنژین صدری مزمن باشد. (حداقل دو اپیزود درد آنژینی یا ناراحتی در سینه، فک، شانه‌ها، پشت، گردن یا بازوها که با فعالیت یا استرس عاطفی تشدید شده و با استراحت یا نیتروگلیسرین زیرزبانی بهبود یافته باشد و این اپیزودها در دو روز مجزا رخ داده باشد.) بیماری که سابقه‌ی مستند بیماری عروقی کرونری داشته باشد (شامل تنگی ≥60% حداقل یکی از عروق کرونری ماژور در آنژیوگرافی، سابقه‌ی انفارکتوس میوکارد یا اختلال خون‌رسانی برگشت‌پذیر القاشونده با استرس که با تصویربرداری رادیونوکلئوتید یا اکوکاردیوگرافی مشاهده شده است) و تحت درمان با آنژیوپلاستی (مداخله‌ی عروق کرونری از راه پوست) قرار گرفته باشد که حداقل 6 ماه از عمل آن ها گذشته باشد بیماران با EF (ejection fraction) حداقل 40 درصد بیمار حداقل برای 2 هفته تحت درمان با داروهای آنتی‌ایسکمیک (بتابلاکر، بلاکر کانال کلسیمی، نیترات‌های طولانی اثر، رانولازین) باشد. بیمارانی که مصرف رانولایزین برایشان ایمن و مطابق پروتکل درمانی باشد پس از توضیح برای بیمار ، رضایت از بیمار و خانواده‌ی بیمار اخذ شده باشد.

شرایط عمده عدم ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

بیمار مبتلا به آنژین صدری پایدار که تحت درمان با نیترات با حداکثر دوز (nitrocardin 6.4mg هر 12 ساعت یا هر 8 ساعت یک‌بار) باشد و کماکان دردش کنترل نشده باشد. بیمار نارسایی قلبی کلاس 3 یا 4 NYAH داشته باشد. بیمار سابقه‌ی انفارکتوس میوکارد یا آنژین صدری ناپایدار (دردی که بیش از 15 الی 20 دقیقه طول بکشد) در طی 2 ماه اخیر داشته باشد. بیمار با انفارکتوس حاد میوکارد یا پریکاردیت فعال به مرکز مراجعه کرده باشد. بیمار تحت جراحی بای‌پس عروق کرونری (CABG) قرار گرفته باشد یا تصمیم بر CABG در آینده برای بیمار گرفته شده باشد. بیماران دارای سابقه ی آریتمی های ونتریکولار جدی یا طولانی شدن QTc بیشتر از 500 میلی ثانیه بیمار سابقه‌ی سکته‌ی مغزی یا حملات گذرای ایسکمیک در طی 6 ماه اخیر داشته باشد. بیمار فشار خون کنترل نشده داشته باشد. بیمار اختلال کبدی با شواهد واضح بالینی (اعم از سیروز کبدی) داشته باشد. بیمار اختلال عملکرد کلیوی شدید (GFR<30ml/min per 1.73m2 ) داشته باشد یا تحت درمان با دیالیز کلیوی باشد. بیماران مصرف کننده ی داروهایی که با رانولایزین تداخل دارویی شدید دارند (مثل کتوکونازول ، کلاریترومایسین ، دارو های مهار کننده CYP3A4) بیماران که به هر دلیلی رانولایزین را در گذشته تحمل نکرده اند بیماران با عدم توانایی در همکاری با مطالعه (مانند اختلالات شناختی یا روانی) زنان باردار یا شیرده بیمارانی که به دلایل غیرپزشکی مانند جا به جایی محل سکونت نمی توانند در طول دوره مطالعه شرکت کنند

حجم نمونه پیش‌بینی شده: 88