مقایسه اثر رژیم مورفین با مورفین به همراه پره گابالین در کنترول درد بیماران ترومایی دچار شکستگی اندام

اهداف: یکی از مهمترین وظایف بخش های اورژانس کنترول درد می باشد. پیدا کردن راهی که با آن بتوان درد بیماران را بهتر کنترول کرد می تواند به کم شدن حجم کار پرسنل اورژانس و افزایش رضایتمندی بیماران منجر گردد. طراحی:این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور با دارونما می باشد. نحوه انجام: این مطالعه در سه اورژانس بیمارستان های دانشگاهی با ورودی 120000 بیمار در سال انجام می شود. شرکت کنندگان: دراین مطالعه ابتدا بیماران ترومایی دچار شکستگی اندام که سن بین 15 سال تا 60 سال داشته و میزان درد بر اساس VNRS آنها 6 و یا بیشتر بوده، سابقه اعتیادو حساسیت به دارو، سایر ضایعات همراه نداشته و هوشیاری و همکاری مناسبی نیز داشته اند و نیازمند بستری بوده اند، وارد مطالعه شده اند. مداخلات: ایشان به دو گروه تقسیم شده اند. گروه اول مورفین 5 میلی گرم به همراه دارونما و گروه دوم مورفین 5 میلی گرم به همراه 300 میلی گرم پره گابالین دریافت می کنند. متغیر های پیامد اصلی: میزان درد و عوارض جانبی در دقایق 0-10-30-60 و سپس هر ساعت تا 6 ساعت ثبت می شود. پس از 30 دقیقه اگر شدت درد بیشتر از 4 باشد دوز مورفین تکرار می شود. کل دوز مورفین دریافتی در طی 24 ساعت اول نیز پبت می گردد. سپس دو گروه با هم مقایسه خواهند شد.

محقق