کارآزمایی بالینی مقایسه تغییرات فعالیت الکتریکی عضله همسترینگ، زاویه چرخش لگن و قدرت عضلات پشت در بیماران کمردرد مزمن دارای عضله همسترینگ کوتاه شده در گروه تمرینات کششی و گروه تمرینات قدرتی عضله در طول بلند

هدف این مطالعه بررسی تغییرات فعالیت الکتریکی عضله همسترینگ و نیز زاویه چرخش لگن و قدرت عضلات پشت در بیماران کمردرد مزمن دارای کوتاهی عضله همسترینگ پس از اعمال درمانهای معمول فیزیوتراپی و تمرینات کششی است. مطالعه برای نمونه ها و درمانگرها دو سو کور بوده و از بین بیماران کمردرد مزمن غیراختصاصی ۱۸-۶۰ سال که دارای کوتاهی عضله همسترینگ هستند تعداد 75 نفر انتخاب شده و به صورت تصادفی در یکی از گروههای 1- درمان مرسوم کمردرد شامل گرمادرمانی و جریانات الکتربکی ضد درد و تمرینات ورزشی) بعلاوه تمرینات کششی همسترینگ و یا 2- گروه درمان مرسوم کمردرد بعلاوه تمرینات قدرتی عضله همسترینگ در طول بلند و 3- صرفا درمان مرسوم کمردرد قرار داده میشوند. تمرینات در هر سه گروه سه جلسه در هفته به مدت چهار هفته و مجموعا 12 جلسه خواهد بود. تمرینات کششی همسترینگ در هر جلسه ده دقیقه در حالت خوابیده انجام خواهد شد. قبل و پس از پایان تمرینات از عضلات: 1- همسترینگ 2- لانجیسموس و 3- ایلیوکستالیس سیگنالهای الکترومیوگرافی در حین خم شدن کمر (ارزیابی پدیده " غیرفعال شدن عضلات در خم شدن") ثبت میگردد. جذر ریشه دوم سیگنال عضلات (ار ام اس) محاسبه شده و از تقسیم مقدار آر ام اس عضلات در حالت خم شدن کامل بر مقدار آن در یک ثانیه وسط مرحله خم شدن تنه (میانه)، یک مقدار (نسبت) برای هر عضله به دست میآید. این عدد ملاک قضاوت در مورد فعالیت عضلات خواهد بود. این متغیر، ار ام اس عضله در حین ایستادن و میزان چرخش لگن و قدرت عضلات پشت هم قبل و بعد از مداخله نیز اندازه گیری شده و مورد مقایسه قرار میگیرند.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه