بررسی تأثیر برنامه‌ی توانمندسازی خانواده‌محور بر بار مراقبتی و اضطراب مراقبین اصلی بیماران مبتلا به صرع

بررسی تأثیر برنامه‌ی توانمندسازی خانواده‌محور بر کاهش بار مراقبتی مراقبین اصلی بیماران مبتلا به صرع.

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده با طرح موازی و کورسازی تک‌سو بود.

این مطالعه در سال ۱۴۰۲ در انجمن صرع ایران (تهران) اجرا شد. پس از اخذ تأیید اخلاق و رضایت آگاهانه، مراقبین واجد شرایط ثبت‌نام و پیش‌آزمون‌ها از طریق لینک آنلاین تکمیل شدند. گروه مداخله جلسات توانمندسازی ساختاریافته را دریافت کرد (مشخصات مداخلات در بخش مربوطه وارد شده است). پیگیری‌ها و آزمون‌های پس از مداخله انجام شد. مطالعه به‌صورت تک‌کور بود؛ ارزیابان پیامدها نسبت به تخصیص گروهی کور بودند.

ورود: بستگان درجه اول یا دوم فرد مبتلا به صرع؛ حداقل ۶ ماه سابقه مراقبت؛ توانایی خواندن و نوشتن؛ دسترسی به تلفن هوشمند و شبکه‌های اجتماعی؛ سن ≥۱۸ سال. عدم ورود: عدم تمایل به شرکت در مطالعه؛ ابتلا به بیماری روانی یا جسمی شدید در مراقب.

گروه مداخله تحت برنامه توانمندسازی خانواده‌محور قرار گرفت که شامل شش جلسه‌ی هفتگی ۶۰ دقیقه‌ای با محوریت آموزش مهارت‌های مقابله‌ای، حمایت عاطفی، مدیریت استرس و تکنیک‌های مراقبتی بود. گروه کنترل مراقبت‌های روتین را بدون دریافت محتوای آموزشی اضافی دریافت کرد.

بار مراقبتی، اضطراب حالتی، اضطراب صفتی

در این مطالعه از روش تصادفی‌سازی فردی ساده با نسبت تخصیص ۱:۱ بین گروه مداخله و کنترل استفاده شد. پیش از آغاز جذب شرکت‌کنندگان، آمارشناس مستقل (که در فرآیند جذب، اجرای مداخله یا ارزیابی پیامدها نقشی نداشت) فهرست توالی تصادفی را با استفاده از تابع RAND در نرم‌افزار Excel تولید کرد. برای هر شرکت‌کننده، عددی تصادفی بین ۰ و ۱ ایجاد شد؛ مقادیر کمتر از ۰٫۵ به گروه مداخله و مقادیر برابر یا بیشتر از ۰٫۵ به گروه کنترل تخصیص داده شدند. واحد تصادفی‌سازی هر فرد شرکت‌کننده بود. فهرست نهایی تخصیص در فایل رمزگذاری‌شده ذخیره و فقط در دسترس آمارشناس قرار داشت. جهت اطمینان از پنهان‌سازی تخصیص، پژوهشگر مسئول جذب شرکت‌کنندگان به توالی تصادفی و تخصیص‌های بعدی دسترسی نداشت. پس از تأیید شرایط ورود، آمارشناس تخصیص هر شرکت‌کننده را به ترتیب فهرست از طریق تماس تلفنی یا ایمیل محرمانه به پژوهشگر اطلاع می‌داد. این فرآیند موجب رعایت کامل اصول تصادفی‌سازی و پنهان‌سازی تخصیص شد.

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده با کورسازی تک‌سو است. تنها ارزیابان پیامدها از تخصیص گروهی شرکت‌کنندگان آگاه نیستند و نمی‌دانند کدام شرکت‌کننده در گروه مداخله یا کنترل قرار دارد. به دلیل ماهیت مداخله (برنامه مراقبت خانواده‌محور از طریق واتس‌اپ)، شرکت‌کنندگان و ارائه‌دهندگان مراقبت کورسازی نشده‌اند. جمع‌آوری‌کنندگان داده در ارزیابی پیامدها نقشی ندارند. پژوهشگر اصلی و تحلیل‌گران داده از تخصیص گروه‌ها آگاه هستند.

عنوان: داده‌های فردی غیرقابل شناسایی مربوط به اضطراب و بار مراقبتی جزئیات: شامل نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون پرسشنامه اضطراب آشکار و پنهان اشپیل‌برگر و پرسشنامه بار مراقبتی نواک و گست. کلیه داده‌ها به صورت ناشناس بوده و فاقد اطلاعات شناسایی فردی می‌باشند.

داده‌ها از 6 ماه پس از انتشار پایان‌نامه یا مقاله‌ی اصلی در دسترس قرار خواهند گرفت و به مدت 3 سال قابل دسترسی خواهند بود.

داده‌ها در اختیار پژوهشگران دانشگاهی وابسته به مؤسسات و سازمان‌های معتبر علمی قرار خواهد گرفت که درخواست علمی موجه ارائه دهند.

دسترسی تنها به افرادی اعطا خواهد شد که دارای تاییدیه اخلاقی و پیشنهاد علمی معتبر برای تحلیل‌های ثانویه باشند. استفاده از داده‌ها فقط در اهداف علمی و غیرتجاری مجاز است. درخواست‌ها توسط پژوهشگر مسئول و کمیته اخلاق بررسی خواهند شد.

درخواست‌ها باید به صورت رسمی ارسال شوند به: نام: سپیده بیرامی وابستگی: دانشگاه علوم پزشکی تهران ایمیل: sepideh.beyrami@gmail.com شماره تماس: 09338143765 آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

متقاضی باید از طریق ایمیل، درخواست رسمی ارسال کند که شامل شرح کوتاهی از طرح پیشنهادی، تاییدیه اخلاق و توجیه علمی استفاده از داده‌ها باشد. فرآیند بررسی درخواست تا ۴ هفته زمان خواهد برد و نتیجه از طریق ایمیل اعلام خواهد شد.

ندارد