تآثيرتجويزلوزارتان دردرمان هيپريوريسمي بيماران بعداز پيوندكليه

دراین کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی قبل و بعد پس از اخذ رضایت آگاهانه از بیماران پیوندی تعداد 70 نفر بیمار پیوندی با عملکرد کلیه ثابت و نرمال به روش نمونه گیری تصادفی ساده وارد مطالعه می شوند. موارد خروج از مطالعه عبارتنداز: تنگی شریان کلیه پیوندی؛ وجود اپی زود رد حاد پیوند در ماه گذشته؛ عوارض قلبی و مغزی عروقی در ماه گذشته یا هر ابنرمالیتی درعملکرد قلب، ریه یاکبد؛ دریافت ARBs ,ACEIs یا هر پائین آورنده اسید اوریک و حین مطالعه؛ افزایش بیش از 50%در کراتینین سرم؛ فشار سیستولیک کمتر ار 90 میلی متر جیوه یا فشار دیاستولیک زیر 60 میلیمتر جیوه؛ هموگلوبین زیر 100 گرم در لیتر. بیماران به دو گروه دریافت کننده لوزارتان 35 نفر و گروه بدون دریافت دارو 35 نفر بعنوان گروه شاهد تقسیم می شوند. درگروه بیمار بیماران بمدت 6 ماه تحت درمان لوزارتان 50 میلی گرم روزانه قرار گرفته و میزان پتاسیم سرم، آلبومین سرم، سطح نیتروژن اوره، کراتینین سرم، اسید اوریک سرم، هموگلوبین و سطح سیکلوسپورین سرم بیماران و گروه کنترل قبل از مصرف لوزارتان و 1؛2؛3؛و 6 ماه بعد اندازه گیری خواهد شد. تمام بیماران تحت درمان پروتکل 3 داروئی مهار کننده کلسینورین، استروئید، سلسپت یا ایموران خواهند بود. GFR و فشار خون بیماران مرتب اندازه گیری شده و هیچکدام از بیماران قبل از ورود به مطالعه ACEIs، ARBs یا داروی پایین آورندهء اوریک اسید دریافت نخواهند کرد. معیار شروع لوزارتان وجود هیپریوریسمی (اوریک اسید>mg/dl 7) وعدم وجود کنترااندیکاسیون های ذکرشده در بالا می باشد.

سيما عابدي آذر(مجري طرح)