بررسی اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر سبک زندگي، انعطاف‌پذيري روانشناختي و شدت علائم افراد مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر

تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سبک زندگی، انعطاف پذیری روانشناختی و شدت علائم افراد مبتلا به سندرم روده ی تحریک پذیر

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 42 بیمار. برای تصادفی سازی ازجدول اعداد تصادفی استفاده می شود.

محل انجام کلینیک تخصصی گوارش بیمارستان شهید بهشتی می باشد که برروی گروه مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد انجام می شود.

معیار ورود : ابتلا به IBS بر اساس معیار های ROME IV ،سن بین 18 -65 سال ،حداقل مدرک تحصیلی دیپلم، ثابت نگه داشتن نوع و میزان داروی مصرفی طی مدت پژوهش ، تمایل و رضایت از شرکت در طرح، نداشتن افکار خودکشی، عدم سوء مصرف مواد یا وابستگی به مواد در حال حاضر، نداشتن سابقه ی روان درمانی. معیار خروج : دریافت مداخلات درمان روانشناختی در یک سال اخیر و زمان اجرای پژوهش ، مبتلا شدن به بیماری حاد روانشناختی یا جسمانی ، تعداد 3 غیبت و حضور نامنظم ، عدم تمایل فرد به ادامه ی جلسه.

گروه مداخله و کنترل شامل افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر می باشد که توسط متخصص گوارش و معیارهای ROME IV تشخیص داده شده اند

این مطالعه بررسی می کند ایا درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند انعطاف پذیری روانشناختی ، سبک زندگی و شدت علائم در افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر را تغییر دهد و انتظار می رود نمرات سبک زندگی و انعطاف پذیری روانشناختی افزایش یابد و نمره شدت علائم کاهش یابد.

در این پژوهش، جهت تخصیص شرکت‌کنندگان به دو گروه آزمایش و کنترل، از روش تصادفی‌ سازی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی استفاده شد. ابتدا فهرستی از شرکت‌ کنندگان واجد شرایط تهیه گردید و به هر فرد یک شماره اختصاص داده شد. سپس با انتخاب یک نقطه شروع به‌صورت تصادفی از جدول اعداد تصادفی، اعداد به‌ ترتیب خوانده شدند. بر اساس زوج یا فرد بودن اعداد، افراد به گروه آزمایش یا کنترل تخصیص داده شدند (اعداد زوج برای گروه آزمایش و اعداد فرد برای گروه کنترل). این روش به‌ منظور جلوگیری از سوگیری در تخصیص و افزایش اعتبار داخلی پژوهش اجرا شد.