مطالعه اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر طرحواره های ناسازگار اولیه، انعطاف پذیری کنشی، تحمل پریشانی و خودتمایزیافتگی زنان تحت درمان دارویی

تعیین اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر طرحواره های ناسازگار اولیه، انعطاف پذیری کنشی، تحمل پریشانی و خودتمایزیافتگی زنان تحت درمان دارویی مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس شهر اهواز است

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، بر روی 40 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد

به روش نمونه گیری هدفمند، پس از مراجعه به انجمن ام اس شهر اهواز و انجام مصاحبه بالینی توسط متخصص بالینی، در ابتدا، 40 نفر از آن ها، به صورت تصادفی ساده (قرعه کشی) انتخاب شدند. سپس به 2 گروه 20 نفره تقسیم شدند و در نهایت، به صورت تصادفی ساده به گروه آزمایشی و گروه گواه گمارده شدند کور سازی انجام نشده است

شرایط ورود: دامنه سنی 20 تا 40 سال زنان مبتلا به ام اس ،عدم شرکت در جلسات روان درمانی دیگر حداقل یک ماه قبل از پژوهش شرایط عدم ورود: غیبت بیش از دو جلسه ، شرکت همزمان در سایر درمان های روانشناختی ، عدم تمایل به ادامه درمان

گروه مداخله شامل زنان تحت درمان دارویی مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس شهر اهواز می باشد که مداخله گروه درمانی شناختی رفتاری بر طرحواره های ناسازگار اولیه، انعطاف پذیری کنشی، تحمل پریشانی و خودتمایزیافتگی را دریافت می کنند. گروه مقایسه شامل زنان تحت درمان دارویی مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس شهر اهواز می باشد که مداخله (دریافت درمان دارویی استاندارد و عدم دریافت گروه درمانی شناختی رفتاری) را دریافت می کنند.

طرحواره های ناسازگار اولیه، انعطاف پذیری کنشی، تحمل پریشانی و خودتمایزیافتگی زنان تحت درمان دارویی مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس

گروه گواه در طول اجرای پژوهش هیچ نوع مداخله ای دریافت نخواهند كرد اما، برای جلوگیری از عوامل تهدید كننده ی روایی درونی پژوهش، مانند رقابت جبرانی گروه گواه یا تضعیف روحیه، به آن ها اطمینان داده خواهد شد كه در نوبت بعدی )پس از جمع آوری داده ها( آموزش مهارت های حل مساله را دریافت خواهند كرد