بررسی تاثیر تکنیک تنفس Buteyko بر کیفیت‌خواب، خستگی و میزان اشباع اکسیژن خون محیطی در بیماران مبتلا به سندرم حاد‌کرونری

تعیین تاثیر تکنیک تنفس Buteyko بر کیفیت خواب، خستگی و میزان اشباع اکسیژن خون محیطی در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی.

کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده، سه‌سوکور و کنترل‌شده با گروه‌های موازی است. بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری به‌صورت هدفمند انتخاب و با استفاده از هوش مصنوعی به دو گروه مداخله (تنفس بوتیکو) و کنترل (تنفس دیافراگمی) تخصیص می‌یابند. حجم نمونه 92 نفراست.

مطالعه در بیمارستان‌های فاطمه الزهرا خمین و امیرکبیر اراک انجام شد. بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری به صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه مداخله (بوتیکو) و کنترل (دیافراگمی) به طور تصادفی تخصیص یافتند. کورسازی سه‌سوکور بود و شرکت‌کنندگان، ارزیابان و مداخله‌کنندگان از گروه‌ها بی‌اطلاع بودند.

معیارهای ورود شامل تشخیص سندرم حاد کرونری توسط پزشک متخصص، سن ۳۰ سال و بالاتر، و اشباع اکسیژن خون بالای ۹۰٪ است. معیارهای عدم ورود شامل سابقه بیماری‌های تنفسی یا جراحی قلب در دو ماه گذشته و وجود دیس ریتمی قلبی است.

بوتیکو (BBT): تنفس کمعمق و کنترل‌شده از بینی با نگه داشتن نفس پس از بازدم برای کاهش تنفس بیش از حد و افزایش تحمل به دی‌اکسیدکربن. بیماران گروه مداخله این تکنیک را ۶ هفته، روزی دو بار و هر بار ۲۰ دقیقه انجام می‌دهند. دیافراگمی: تنفس عمیق با استفاده از عضله دیافراگم برای بهبود اکسیژن‌رسانی و کاهش استرس، که گروه کنترل آن را آموزش می‌بیند و در بیمارستان انجام می‌دهد. هر دو گروه مراقبت‌های معمول درمانی را دریافت می‌کنند و از گروه‌بندی خود بی‌اطلاع هستند (سه‌سوکور).

پیامدهای اصلی مطالعه شامل کیفیت خواب، شدت خستگی و میزان اشباع اکسیژن محیطی است.

فرآیند تصادفی‌سازی ساده و تخصیص شرکت‌کنندگان توسط یک محقق مستقل و با استفاده از لیست بیماران و انتخاب توسط هوش مصنوعی (Chatbot) انجام خواهد شد.

نحوه کورسازی این مطالعه به صورت سه‌سوکور (Triple-blind) انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان از تخصیص خود به گروه مداخله یا کنترل بی‌اطلاع هستند . مداخله‌گران که آموزش و اجرای تکنیک‌های تنفسی را بر عهده دارند، از گروه‌بندی بیماران مطلع نیستند. تخصیص تصادفی توسط یک محقق مستقل و با استفاده از نرم افزار هوش مصنوعی انجام می‌شود و مداخله‌گر بدون اطلاع از گروه‌بندی، مداخلات را ارائه می‌دهد. ارزیابان داده‌ها که پرسشنامه‌ها را جمع‌آوری و اندازه‌گیری‌های فیزیولوژیک مانند اشباع اکسیژن را انجام می‌دهند نیز از نوع مداخله بیماران آگاه نیستند و به صورت مستقل عمل می‌کنند. تحلیل‌گر آماری که داده‌ها را بررسی و تحلیل می‌کند نیز از گروه‌بندی شرکت‌کنندگان بی‌خبر است تا از هرگونه سوگیری در تفسیر نتایج جلوگیری شود. تخصیص تصادفی توسط ناظر مستقل انجام شده و به هر گروه نام‌های رمزگذاری شده اختصاص داده می‌شود که تا پایان مطالعه و تحلیل داده‌ها، افشا نمی‌شوند. آموزش‌های تنفسی برای هر دو گروه به صورت مشابه و با ظاهری یکسان ارائه می‌شود تا شرکت‌کنندگان و پرسنل نتوانند تفاوت‌ها را تشخیص دهند. این روش کورسازی باعث کاهش تورش‌های ناشی از آگاهی شرکت‌کنندگان، مداخله‌گران و ارزیابان شده و اعتبار نتایج مطالعه را افزایش می‌دهد.