مقایسه درد بعد از درمان اندودنتیک دردندانهای دارای پالپیت برگشت ناپذیر علامتدار همراه با پریودنتیت اپیکال علامتدار به دنبال پر کردن کانال به روش Single cone با سه سیلر متفاوت )کارآزمایی بالینی تصادفی

ارزیابی و مقایسه میزان درد پس از درمان اندودانتیک در دندان‌های دارای پالپیت برگشت‌ناپذیر با استفاده از دو نوع سیلر بیوسرامیک (EndoSeal TCS و NeoSeal) در مقایسه با سیلر رزینی (AH Plus)

کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 75 بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد.

این مطالعه با روش دو سویه کور انجام می‌شود تا از ایجاد سوگیری جلوگیری شود و ارزیابی درد با مقیاس VAS صورت گیرد. پژوهش که در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران انجام می‌شود، هدفش ارائه راهکارهایی برای کاهش درد پس از درمان اندودانتیک و کمک به دندانپزشکان در انتخاب بهترین سیلر برای درمان‌های اندودانتیک است

این مطالعه درد پس از درمان اندودانتیک را در بیماران ۱۸ تا ۵۰ ساله مبتلا به پالپیت برگشت‌ناپذیر علامت‌دار در مولرهای اول فک بالا و پایین بررسی می‌کند. بیماران باید بهداشت دهان و دندان مناسبی داشته باشند، واکنش مثبت پایدار به تست سرما و پالپ تستر الکتریکی نشان دهند، و ضایعات پری‌اپیکال رادیوگرافیک نداشته باشند. معیارهای خروج شامل آناتومی پیچیده، بیماری‌های سیستمیک، کانال‌های کلسیفیه و حساسیت به بی حس کننده های موضعی است.

2 نوع سیلر بایوسرامیک Neosealer و Endoseal Tcs با سیلر رزینی AH Plus که گروه کنترل است مقایسه میشود.

میزان درد، تعداد قرص مسکن مصرفی، نوع سیلر تجویز شده، زمان اندازه گیری درد

محاسبه نمره کل امتیاز کل برای هر بیمار با جمع کردن امتیازات مربوط به نوع دارو، زمان مصرف و دوز مصرف محاسبه میشود. این نمره کل به عنوان "امتیاز مصرف مسکن" شناخته میشود. تصادفی سازی طبقه بندی شده (Stratified Randomization) بیماران بر اساس امتیازهای مصرف مسکن به گروههای مختلف قبل از تصادفی سازی طبقه بندی میشوند: • گروه ۱: امتیاز کم (۰-۳) • گروه ۲: امتیاز متوسط (۴-۶) • گروه ۳: امتیاز بالا (۷-۱۰) بیماران بر اساس دو فاکتور اصلی به زیرگروههای مختلف تقسیم میشوند: درجه مصرف مسکن که پیشتر توضیح داده شد و جنسیت که شامل زن و مرد می شود. رندمیزیشن(Randomization) برای هر ترکیب ممکن از جنسیت و درجه مصرف مسکن، یک پاکت حاوی سه کاغذ با نامهای گروههای درمانی A، B و C تهیه میشود. با توجه به دو فاکتور (جنسیت و درجه مصرف مسکن)، تعداد ترکیبهای ممکن به شرح زیر است: خانم با مصرف مسکن کم خانم با مصرف مسکن متوسط خانم با مصرف مسکن زیاد مرد با مصرف مسکن کم مرد با مصرف مسکن متوسط مرد با مصرف مسکن زیاد بنابراین، تعداد کل ترکیبهای ممکن برابر با ۶ میباشد. تهیه پاکتها برای هر یک از ۶ ترکیب فوق، یک پاکت جداگانه تهیه میشود که شامل سه کاغذ به نامهای گروههای درمانی A، B و C است. بنابراین، در مجموع ۶ پاکت باید تهیه شود. فرآیند انتخاب گروه درمانی هنگامی که یک بیمار (به عنوان مثال، خانمی با درجه مصرف مسکن زیاد) مراجعه میکند: و پاکت مربوط به ترکیب "خانم با مصرف مسکن زیاد" را دریافت کرده و یکی از کاغذها را انتخاب میکند. اگر این بیمار گروه A را انتخاب کند، در آینده، بیماران دیگر با همین ویژگی (خانم و درجه مصرف مسکن زیاد) تنها میتوانند از بین گروههای B و C انتخاب کنند. این فرآیند ادامه مییابد تا زمانی که تعداد بیماران در هر گروه درمانی به ۲۵ نفر برسد. توزیع نهایی بیماران در نهایت، بیماران به طور متوازن در سه گروه درمانی سیلر توزیع خواهند شد، به طوری که هر گروه شامل ۲۵ بیمار باشد. این روند باعث میشود که هیچ یک از گروهها تحت تاثیر سوگیریهای ناشی از جنسیت یا درجه مصرف مسکن قرار نگیرد.

بیمار از نوع سیلر استفاده شده برای آبچوریشن اطلاع ندارد. عمل کننده تا هنگام آبچوریشن از نوع سیلر مصرفی، اطلاعی ندارد لذا عملکرد او تحت تاثیر نوع سیلر قرار نمیگیرد. همچنین در انالیز درد بعد از درمان عمل کننده در ثبت درد بعد از درمان نقشی نداشته و نفر سوم آن را انجام می دهد.