بررسی تأثیر توانبخشی تحت نظارت بر تقارن و نظم راه‌رفتن پس از پیچ‌خوردگی حاد مچ پا

شرایط عمده ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

بیماران بین 18 تا 50 سال سن دارند. دچار پیچ‌خوردگی مچ پا درجه 1 و 2 هستند. دچار پیچ خوردگی مچ پا از نوع حاد باشند یعنی از آسیب آن ها بین هفت روز تا یک ماه می‌گذرد. همراه با آسیب تورم یا درد در بخش خارجی مچ پا، محدودیت دامنه حرکتی مچ پا و حساسیت در لمس لیگامان ‌های خارجی مچ پا وجود داشته باشد. داشتن سواد خواندن و نوشتن حداقل در حد سیکل.

شرایط عمده عدم ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

بیمارانی که علاوه بر پیچ‌خوردگی مچ پا آسیب به سین دسموز وجود داشته باشد. بیمارانی که سابقه جراحی یا شکستگی در اندام تحتانی طی یک سال گذشته دارند. یا در سه ماه گذشته دچار آسیب حاد به ساختارهای اسکلتی - عضلانی سایر مفاصل اندام تحتانی شده بودند که بر یکپارچگی و عملکرد مفصل تأثیر گذاشته بود، مانند پیچ‌خوردگی یا شکستگی و حداقل یک روز از انجام فعالیت فیزیکی مطلوب خود بازمانده اند. بیمارانی که اختلالات نورولوژی مانند سکته مغزی، ام اس و نوروپاتی داشته باشند. افرادی که در ۱۲ ماه گذشته دچار پیچ‌خوردگی مچ پا شده باشند. در درمان بیماران با پیچ‌خوردگی مچ پا عمدتاً محافظت اولیه یکی دو هفته است بعد از آن از بانداژ یا تیپ استفاده می‌شود که خللی در کار ما ایجاد نمی‌کند؛ اما کسانی که از ارتز پا و مچ پا استفاده می‌کنند از مطالعه خارج می‌شوند.

حجم نمونه پیش‌بینی شده: 32