مقایسه اثر بخشی سه داروی کلونیدین، یوهیمبین و نالترکسان در رفع کیست تخمدان در بیماران مبتلا به تخمدان پلی کیستیک مراجعه کننده به درمانگاه ناباروری ولی عصر(عج)، بیمارستان امام خمینی تهران

فعالیت سمپاتیک در زنان با سندرم تخمدان پلی کیستیک بالاتر از گروه های کنترل است و این برون ده بالای سمپاتیکی وابسته به خصوصیات هورمونی و متابولیکی ست. تخمدان پلی کیستیک با افزایش در فرکانس و آمپلی تود پالس ضربان هورمون لوتئینی مشخص و بخوبی ثابت شده که یکی از نوروترانس میترها یی که کنترل ترشح هورمون لوتئینی را بعهده دارد، نورآدرنالین است. سیستم بتا آندورفین مرکزی نقش تنظیمی در اعمال تولید مثل و اتونوم دارد. بتا آندورفین مدولاتور یا تعدیل کننده مهاری در تولید ضربان هورمون رهایش گنادوتروپینی و هورمون لوتئینی هیپوفیز است. بنابراین سندرم تخمدان پلی کیستیک ممکنست بعلت عدم کفایت مهار بتا آندورفین مرکزی بر رهایش هورمون گنادوتروپینی باشد. هدف از بررسی اثر سه داروی: نالترکسان، کلونیدین و یوهیمبین کاهش فعالیت سمپاتیکی ست. کلونیدین و یوهیمبین بعنوان آگونیست و آنتاگونیست سمپاتیک و نالترکسان جهت مهار سیستم اوپیوئیدی بکار می رود. هشتاد و هشت زن مبتلا به تخمدان پلی کیستیک 40-20 ساله به چهار گروه تقسیم می شوند: سه گروه دارویی و یک گروه شاهد. کپسول نالترکسان با دوز روزانه 50میلی گرم قبل از شام، قرص کلونیدین 0.2 میلی گرم دو بار و هر بار 0.1میلی گرم بعد از صبحانه و شام و قرص یوهیمبین 0.5 میلی گرم بعد از شام به مدت دو ماه می باشد. بیماران باید فاقد بیماری زمینه ای ، عدم مصرف دارو و دارای ایندکس توده بدنی کمتر از 28 باشند. متغیرهای اصلی در این مطالعه میزان سطوح سرمی استرادیول، FSH,LH، انسولین و همچنین آدرنالین، نورآدرنالین، بتا اندورفین و کورتیزول می باشد.

معاونت محترم پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران