مقایسه اثر درمانی لیزر کم توان با تزریق متیل پردنیزولون در فاشئیت پلانتار در بیماران مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی

فاشیای پلانتار باند نازک فیبروزی در سطح پلانتار پا می باشد که از زائده پاشنه به قسمت جلوی پا در سطح پلانتارمتصل می شود و ارتباط مکانیکی قویی بین پاشنه و انگشتان پا است . فاشئیت پلانتار شایع ترین علت مکانیکی درد پاشنه است. تشخیص فاشئیت پلانتار به طور مشخص بالینی و براساس شرح حال و درد پاشنه در هنگام تحمل وزن مخصوصا در صبح و در طی روز با فعالیت است .تظاهر اصلی تندرنس در محل اتصال فاسیای پلانتار به توبرکل داخلی کالکانئوس می باشد . درمان پلانتار فاشئیت به طور عمده حمایتی وشامل داروهای ضد التهابی غیر استروییدی، تزریق موضعی استروئید ، پوشش های پاشنه , الکترو تراپی، امواج شوک خارج از بدن و فیزیو تراپی با ورزش کششی می باشد. این درمان ها منجر به تسکین کوتاه مدت درد می شوند. تزریق موضعی استروئید با افزایش خطر پارگی فاسیای پلانتار و آتروفی چربی پاشنه همراه است. در 30 سال اخیر لیزر با توان کم در درمان آسیب های بافت نرم کاربرد دارد. لیزر با توان کم در تسریع فرایند بهبودی زخم و کاهش درد والتهاب و افزایش سرعت بهبودی صدمات عضلانی- اسکلتی مفید است. در این مطالعه اثر تزریق متیل پردنیزولون هفتگی برای سه جلسه به فاصله یک هفته با لیزر کم توان برای ده جلسه بر روی 20 بیمار در هر گروه مقایسه می شود و بیماران برای 2 ماه بعد ازاتمام درمان از لحاظ درد در صبح و درد با فعالیت وحساسیت در محل اتصال فاسیای پلانتار پیگیری می شوند.

دانشگاه علوم پزشكي كاشان