مقایسه مايع درماني ايزوتونيك با هایپوتونیک در سطح سديم سرم كودكان مبتلا به گاستروانتريت

مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کوراست. معیار های ورود به مطالعه سن6ماه تا14سال؛عدم ابتلا به دیابت بی مزه ؛ بیماری هیپوتالاموس؛ بیماری هیپوفیز؛بیماری کلیوی؛بیماری ریوی حاد ؛سوتغذیه ؛بیماری قلبی ؛ هایپو ناترمی در لحظه صفر؛ هایپرناترمی در لحظه صفر. و معیارهای خروج از مطالعه هايپرناترمي (سديم بالاي 150 )؛هايپوناترمي (سديم پايين 130 )؛ توکسیک بودن؛ افت فشار خون می باشند. حجم نمونه: 112 کودک 6 ماه تا 14 سال است و پیامد اولیه: میزان هایپوناترمی در شرکت کنندگان گروه ایزوناترمیک و هایپوناترمیک در نظر گرفته شده است.بیماران ایزوناترمیک در لحظه صفر براساس بلوکهای تصادفی به دو گروه AوB تقسیم بندی می شوند.گروهAازسالین ایزوتونیک9/.درصد به عنوان بولوس به میزانcc/kg20استفاده میکنند که تا3بارقابل تکراراست سپس ازدکستروز5درصد در سالین هایپوتونیک(45/.درصد)همراه با20میلی اکی والان در لیترKClبه عنوان مجموع مایع نگه دارنده و از دست داده شده استفاده می شود برای گروه B ابتدا از سالین ایزوتونیک 9/. درصد به عنوان بولوس به میزان cc/kg 20 استفاده می کنند که تا 3 بار قابل تکرار است سپس ازدکستروز 5درصد در سالین ایزوتونیک (9/. درصد) همراه با 20 میلی اکی والان در لیتر KClبه عنوان مجموع مایع نگه دارنده و از دست داده شده استفاده می شود و بیماران در زمان هاي صفر,4و24ساعت پیگیری می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان