بررسي مقايسه اي تاثير بی دردی کنترل شونده توسط بیمار با پمپ مورفينی و پچ ترانس درمال فنتانيل در كنترل درد حاد بعد از اعمال جراحي در بیماران معتاد

با هدف مقايسه بی دردی پمپ مورفينی با پچ ترانس درمال فنتانيل در كنترل درد حاد بعد از اعمال جراحي، 300 بیمار معتاد و غیر معتاد (150 بیمار معتاد و 150 بیمار غیرمعتاد) 15 تا 60 سال که تحت اعمال جراحی ارتوپدي در اتاق عمل مرکزی بیمارستان سوانح شهید کامیاب از سال 91 تا 93 قرار می گیرند، بعد از بررسی معیارهای ورود و خروج همچون سن و ترومای سر و اختلال هوشیاری، توضیح مطالعه به بیمار، و اخذ فرم رضایت وارد مطالعه می شوند. بر اساس نوع عمل (ماژور، مینور و متوسط) بصورت یکی در میان در هر گروه از بیماران، یکی از روش های ذکر شده (پمپ مورفینی و پچ فنتانیل) برای بیمار انتخاب و فرم مقایسه تاثیر بی دردی در این دو روش توسط پرستار آموزش دیده درد، تکمیل می شود. سابقه اعتیاد شامل زمان و نوع ماده مصرفی توسط یک پرستار آموزش دیده ی پژوهشی که در روند درمان بیمار دخالتی نداشته جمع آوری و ثبت می گردد. شدت درد بیمار قبل وبعد از انجام پروتکل بر اساس مقياس آنالوگ بصری (VAS) و رضایتمندی بیماران سنجیده می شود. در گروه پمپ 20 میلی گرم مورفین با 100 سی سی نرمال سالین رقیق شده و با فلوی 1 میلی گرم در ساعت انفوزیون می شود. در صورت نیاز بیمار به مسکن بیشتر یک دوز بولوس از طريق دکمه پمپ توسط خود بیمار تزریق می گردد. در گروه فنتانیل، پچ ها با دوز 25 میکروگرم 18 ساعت قبل از عمل جراحی بر روی بازوی بیمار چسبانده می شود. زمان نصب پچ به نحوی انتخاب شده است که پس از جراحی شدت درد بیمار قبل از شروع اثر پچ در فرم ثبت گردد. در طی این مدت برای بیماران از مسکن دیگر استفاده نمی گردد. بعد از 24 ساعت شدت درد بیماران هر دو گروه معتاد و غیر معتاد بر اساس مقياس آنالوگ بصری (VAS) سنجیده و در فرم مربوطه ثبت می گردد.

مرکز تحقیقات ارتوپدی و معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد