تأثیر آموزش بازخورد محور بر درک از بیماری، شدت خستگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

تعیین تأثیر آموزش بازخورد محور بر درک از بیماری، شدت خستگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

کارآزمایی بالینی دو گروهی دارای گروه کنترل، تصادفی شده، با مشارکت 60 بیمار

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو گروهی تصادفی‌سازی‌شده با مشارکت 60 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس است که در سال 1404 در بیمارستان بعثت همدان انجام می‌شود. 30 بیمار در گروه مداخله، به مدت چهار روز آموزش‌ بازخوردمحور درباره بیماری، پیگیری و درمان دریافت می‌کنند، در حالی که گروه کنترل تنها مراقبت‌ها و آموزش‌های معمولی را دریافت خواهند کرد.

معیار ورود: نداشتن اختلالات روانی تحت درمان، توانایی تکلم به زبان فارسی، داشتن نمره بین 2 تا 6 بر اساس مقیاس وضعیت ناتوانی گسترده، ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس حداقل یک سال براساس تشخیص پزشک متخصص نورولوژی معیار خروج: بروز هرگونه اختلال جسمی و روانی شدید در طول مطالعه، عدم تمایل بیمار جهت ادامه همکاری برای مشارکت در مطالعه

گروه مداخله:بیماران به‌صورت انفرادی و طی ۴ جلسه آموزشی (یک روز در میان، هر جلسه حداقل ۳۰ دقیقه) در مورد بیماری، پیگیری درمان، کاهش خستگی و بهبود عملکرد جسمی آموزش بازخوردمحور دریافت می‌کنند. پس از هر جلسه، بیماران مطالب را بازگو می‌کنند. یک ماه بعد، پرسشنامه‌های خستگی و درک از بیماری، و دو ماه بعد، پرسشنامه کیفیت زندگی تکمیل می‌شود. گروه کنترل: تنها مراقبت‌های معمول انجام می‌شود و هیچ مداخله‌ای صورت نمی‌گیرد.

کیفیت زندگی، شدت خستگی، درک از بیماری

براي تصادفی سازی، از روش بلوک های تصادفی چهارتایی استفاده میشود. براي اين منظور، چهار برگه كاغذي تهيه میشود. بر روي دو برگه حرف A (مداخله) و بر روي دو برگه دیگر حرف B (شاهد) نوشته می‌شود. برگه ها با هم مخلوط شده و توسط پژوهشگر به صورت متوالی و بدون جایگزاری برداشته میشوند. به تعداد بيماران واجد شرايط این عمل تکرار می گردد و گروه A یا B بودن هر بیمار یادداشت می گردد.