مقایسه اثر روش بیهوشی عمومی و بی‏حسی داخل نخاعی بر تغییرات هموگلوبین و هماتوکریت درزنان پس از سزارین

(1) اهداف ، هدف این تحقیق مقایسه تاثیر دو روش بیهوشی عمومی و بی حسی داخل نخاعی بر میزان هموگلوبین و هماتوکریت پس از سزارین است. (2) طراحی، این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دردو گروه بیهوشی عمومی و بی حسی داخل نخاعی انجام شده است. (3) نحوه انجام، پس از کسب رضایت کتبی در مورد روش بیهوشی، تمام بیماران 10 میلی گرم متوکلوپراماید و500 میلی لیتر رینگرلاکتات وریدی دریافت نمودند. در گروه کنترول 42 بیمار تحت بی حسی داخل نخاعی با 12 میلی گرم بوپیواکایین 0.5 درصد، در وضعیت نشسته و در فضای مهره کمری 2و3 قرار گرفتند. در گروه مداخله 46 بیمار تحت بیهوشی عمومی با تیوپنتال سدیم 5 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم، ساکسی نیل کولین 1.5 میلی گرم بر کیلوگرم ، اکسیژن و N2O پنجاه درصد و ایزوفلوران 0.75 درصد قرار گرفته‏ اند. (4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان، معیار ورود شامل مادران حامله کلاس یک انجمن بیهوشی آمریکا کاندید سزارین الکتیو است.معیارهای خروج شامل بیماری سیستمیک ، دیسترس جنین ،حاملگی پره ترم ،چندقلویی ، دکولمان ، آتونی است. (5) مداخلات، تجویز تیوپنتال سدیم وریدی 5 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم، ساکسی نیل کولین 1.5 میلی گرم بر کیلوگرم وریدی ، اکسیژن و N2O پنجاه درصد و ایزوفلوران 0.75 درصد استنشاقی. (6) متغیرهای پیامد اصلی، در دو گروه متغیرهای هموگلوبین و هماتوکریت 24 ساعت قبل از عمل و 24 ساعت بعد از عمل و میزان آپگار نوزادان در دقایق 1و5 ثبت شد.

معاونت تحقیقات و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی بابل