تعیین و مقایسه اثرات تزریق داخل پریتوئن بوپیواکایین، مورفین و دگزامتازون بر درد پس از جراحی در زنان 20 تا 45 ساله تحت جراحی سزارین الکتیو با بیهوشی عمومی

هدف مطالعه تعیین و مقایسه اثرات تزریق داخل پریتوئن بوپیواکایین، مورفین و دگزامتازون به طور جداگانه برکنترل درد پس از جراحی سزارین است. این یک مطالعه مداخله‌ای، تک مرکزی و کنترل شده با دارونما و تصادفی بر روی 144 زن باردار20 تا 45 ساله کاندید سزارین الکتیو که درطبقه‌بندی انجمن بیهوشی آمریکا در کلاس یک و دو قرار می‌گیرند، می‌باشد. موارد اورژانسی و افراد با سابقه اعتياد به مواد مخدر و سندرم درد مزمن از مطالعه خارج شدند. مطالعه به صورت دوسوکور می باشد، دستیار بیهوشی و بیماران از نوع دارو اطلاعی ندارند. بیماران بر اساس انتخاب کارتهای رنگی به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند(n=36). همه بیماران تحت بیهوشی عمومی با روش مشابه قرار گرفتند. در مراحل پایانی جراحی، در گروه یک 30 سی‌سی بوپیواکائین 0.025%، در گروه دو 16 میلی‌گرم دگزامتازون که به 30 سی سی رقیق شد، درگروه سه 5 میلی گرم مورفین که به 30 سی سی رقیق شد و درگروه کنترل 30 سی سی نرمال سالین توسط جراح به داخل پریتوئن ریخته شد. درد بعد از عمل در فواصل زمانى 2، 4 و 6 ساعت پس از جراحی با استفاده از مقیاس دیداری درد به شیوه امتیازدهی از 1 تا 10 ثبت گردید. همچنین ميزان مصرف مسکن، علایم حیاتی (شامل فشارخون و ضربان قلب) و شیوع تهوع و استفراغ ثبت شد. مسکن مکمل ( مپریدین وريدى 0.5 میلی گرم/کیلوگرم) در دوره پس از عمل در بيماران با مقیاس دیداری درد بالاتر از 3 تجويز شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی قزوین