بررسي مقايسه اي تأثير دريافت درمان ليزر کم توان و Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation(TENS) در بيماران مبتلا به Myofacial Pain Dysfunction Syndrome (MPDS)

هدف از این مطالعه کارآزمايي باليني تصادفي شده اثر دو روش درمانی مختلف بر بيماران مراجعه كننده به بخش مفصل گیجگاهی-فکی دانشكده دندانپزشكي می باشد. بیماران با عدم توانايي در باز كردن دهان ، سابقه درد درعضله ماستر، عضله تمپوراليس عضله پتريكوئيد داخلي و عضله پتريگوئيد خارجي در لمس، يا سابقه درد در هنگام باز و بسته شدن دهان مي باشند كه توسط متخصص جراحي فك و صورت بيماري Myofacial Pain Dysfunction Syndrome آنها تشخيص داده مي شد وارد مطالعه خواهند شد. در اين مرحله از بيماران رضايتنامه آگاهانه گرفته خواهد شد. در قسمت اول چك ليست اطلاعات دموگرافيك بيماران ثبت گرديده و ساير قسمتهاي چك ليست توسط محقق تكميل گرديد. بيماران به صورت تصادفی دوگروه ليزر و فیزیوتراپی تقسيم مي شوند. در گروه اول، بيماران 10 جلسه درمان Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation بمدت 3 بار در هفته دریافت خواهند کرد و گروه دوم از لیزر کم توان با طول موج 810 نانومتر بصورت مداوم به صورت 3 بار در هفته بمدت 10 جلسه استفاده می شود. انرژی مورد استفاده در هر نقطه دردناک 2 ژول خواهد بود. داده هاي بدست آمده از پرسشنامه كه به منظور بررسي رضايت مندي بيماران مبتلا به گرفتگی عضلانی طراحي شده بود مورد ارزيابي اوليه قرار گرفته و در هر گروه به صورت جداگانه بررسي مي شوند.

مرکز تحقیقات لیزر در دندانپزشکی