مقايسه تاثير قرص ريپاگلينيد با انسولين رگولار در کنترل گليسمی بيماران مبتلا به ديابت نوع2 تحت درمان با تزريق دوگانه انسولين NPH

مطالعه ای طراحی شد که در ان تزریق انسولین رگولار را با قرص ریپاگلنید تجویز شده قبل از وعده غذایی اصلی و اثرات آن بر قند بعد از غذا و اثرات نهایی آن بر Hb A1C وFBSو ارزیابی سطح C_Peptidبا هم مقایسه کنیم. معیار ورود: دیابت تیپ 2 که تحت درمان با حداکثر دوز درمانی قرص های پایین اورنده قند خون (حداقل گلیبنکلامید10میلی گرم روزانه_حداقل مت فورمین1.5 گرم روزانه), عدم کنترل بیماری ( هموگلوبين HbA1C>7.5 و قندهاي بعد از غذاي بالاي 180mg/dl دارند( BMI>25 معیارهای خروج: افراد مبتلا به دیابت تیپ2 با شرح حال دیابتیک کوما، حملات مکرر هیپوگلیسمی یا سابقه هیپوگلیسمی شدید مشکلات کبدی و کلیوی و قلبی پیشرفته ، مصرف ریفامپین،کاربامازپین،اریترومایسین،نیفیدیپین و وارفارین. همچنين بیماران تحت درمان با گلوکوکورتیکویید ها. تمام این بیماران در بیمارستان بستری خواهند شد؛قبل از تغییر داروی خوراکی به انسولین از کلیه بیماران سطحBS 4PM_FBS_Bs2hppبا گلوکومتر چک خواهد شد. پس از بستری در بیمارستان وشروع انسولین تراپی با انسولین NPH ،دردو دوز صبح وعصر ابتدا FBSوBS 4Pmبیماران کنترل شده و افرادي كه قند Post Prandial>180 داشته باشند به صورت تصادفی به 2 گروه دریافت کننده انسولین رگولار بصورت دوز فزاینده تا رسیدن به سطح مطلوب قند بعد از غذا وقرص ریپاگلینید با دوز5/0 میلی گرم2 بار در روز قبل از غذابا دوز فزاینده از 5/.تا 2 میلی گرم 2 بار در روز براساس نیاز ،تقسیم میشوند.تست های ازمایشگاهی شامل Hb A1Cوسطح C_Peptideبا گرفتن نمونه خون درحالت ناشتا گرفته خواهد شد.هدف درمان برای FBSمحدوده (110_80)، BS 4PM (<180)،BS 2hpp(140_180)خواهد بود. بعد از 12 هفته درمان ،مجدداتستها تکرار خواهد شد.

دانشگاه عوم پزشکی زنجان