بررسی اثرات مداخله ی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR) به صورت جلسات گروهی و آنلاین بر شدت بیماری پمفیگوس ولگاریس و کمپلیانس درمانی در مبتلایان به پمفیگوس ولگاریس

بررسی اثرات مداخله ی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی به صورت جلسات گروهی و آنلاین بر شدت بیماری پمفیگوس ولگاریس و کمپلیانس درمانی در مبتلایان به پمفیگوس ولگاریس

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده، دو سویه کور با گروه کنترل و طراحی موازی است. 26 بیمار مبتلا به پمفیگوس ولگاریس به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می‌شوند (هر گروه 13 نفر)، تخصیص گروه‌ها از طریق بلوک‌های تصادفی و وب‌سایت Sealed Envelope انجام می‌شود.

این مطالعه در کلینیک تخصصی پوست بیمارستان امام رضا مشهد انجام می گیرد. گروه مداخله جلسات کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌ آگاهی دریافت می‌کندو کنترل یک جلسه 30 دقیقه‌ای آموزش درباره پمفیگوس دریافت می‌کند. MMAS و DASS-21 در ابتدا و 4 هفته پس از مداخله تکمیل می‌شوند.

شرایط ورود: تشخیص بیماری پمفیگوس ولگاریس بر اساس معاینه بالینی توسط متخصص پوست و بررسی سیتوپاتولوژی، سن بین 20 تا 60 سال، تحصیلات حداقل سیکل، نمره بیشتر از 8 در مقیاس استرس و نمره بیشتر از 15 اضطراب پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس 21، عدم سابقه بیماری‌ روان‌پزشکی، و رضایت شرکت و تکمیل فرم رضایت آگاهانه. شرایط خروج: غیبت بیش از دو جلسه.

مداخله 8 هفته، هر هفته یک جلسه 90 دقیقه‌ای کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی آنلاین و گروهی (5 نفره) برگزار می‌کند توسط رزیدنت روانپزشکی و تحت نظارت استاد برگزار می‌شود. کنترل نیز یک جلسه 30 دقیقه‌ای آموزش درباره پمفیگوس ولگاریس، شامل علائم، سیر بیماری، درمان‌ها، مراقبت‌ها را دریافت می‌کند.

نمره مقیاس پایبندی به درمان موریسکی؛ نمره مقیاس افسردگی؛ اضطراب و استرس ۲۱

بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم میشوند. بیماران بصورت تصادفی (با بلوکهای تصادفی) به دو دسته مداخله و کنترل تقسیم میشوند (از طریق سایت sealed envelope). کدهای تخصیص یافته (A/B) بطور مجزا در برگه هایی نوشته شده، برگه ها به گونه ای تازده میشوند که درون انها قابل رویت نباشد (allocation concealment). لازم به ذکر است با ورود هر بیمار واجد شرایط و کسب رضایت اگاهانه از او، به ترتیب یکی از برگه ها برداشته و طبق کد درون ان (A/B) بیمار در یکی از دو گروه مداخله یا کنترل قرار میگیرد.

بیماران واجد شرایط به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (MBSR) و کنترل تخصیص داده می‌شوند. تخصیص بیماران به گروه‌ها از طریق یک سیستم تصادفی‌سازی (برای مثال، از طریق وب‌سایت Sealed Envelope) انجام می‌شود که تخصیص‌ها به صورت کدهای مخفی (A/B) نوشته می‌شوند؛ کدهای تخصیص (A/B) در برگه‌های جداگانه نوشته شده و برگه‌ها به طور تاشده و غیرقابل مشاهده در اختیار محققان قرار می‌گیرند. این برگه‌ها به صورت تصادفی توسط پژوهشگران از داخل پاکت برداشته می‌شوند و بر اساس کد درون آن، بیمار به گروه مداخله یا کنترل اختصاص می‌یابد؛بیماران از این که در کدام گروه (مداخله یا کنترل) قرار دارند، بی‌اطلاع هستند. آن‌ها فقط اطلاع دارند که در حال دریافت مداخله یا درمانی هستند، بدون این که بدانند این درمان به کدام گروه اختصاص دارد؛ افرادی که نتایج را ارزیابی می‌کنند، مانند اندازه‌گیری شدت بیماری یا کمپلیانس درمانی، نمی‌دانند که بیمار در کدام گروه قرار دارد. این باعث می‌شود که ارزیابی‌ها به صورت بی‌طرفانه و بدون تأثیر از پیش‌داوری انجام شود.