مقایسه دو روش کودال – اپیدورال و تزریق ناحیه ای میوفاشیال در بیماران مبتلا به کمردرد

 مقایسه میزان کاهش درد کمر ،میزان تاثیر بربهبود کیفیت زندگی و رضایتمندی در مبتلایان به سندرم درد میوفاشیال که تحت تزریق کودال – اپیدورال قرار گرفته اند و افراد با تزریق کورتیکواسترویید در تریگر پوینت ها تحت گاید سونوگرافی

حجم نمونه : n= C x [(P 1(1 - P 1) + P 2(1 - P 2)/ (P 2 – P 1 ) 2 ] n=30 جهت گروه کنترل هم 30 نفر در طرح در نظر گرفته می شود.

این کارآزمایی بالینی، پس از اخذ مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بر روی 60 بیمار با سندرم درد میوفاشیال در کمردرد مزمن در فاصله سنی 20 تا 75 سال در بیمارستان امام حسین و اختر انجام می گردد. پس از اطلاع رسانی در خصوص روند انجام مطالعه برای بیماران از آنان رضایت کتبی آگاهانه گرفته خواهد شد. بسیر درد بیماران در دو گروه ، با تزریق در محل کودال – اپیدورال و تریگر پوینت در مدت 6 هفته پی گیری می گردد.

شرکت کنندگان:زنان و مردان با سندرم درد میوفاشیال درکمردرد در سن 20 تا 75 سال افراد خارج شده : بیماران مبتلا به دیابت ، نارسایی قلبی، فشار خون،سابقه تشنج، حساسیت به لوکال آنستزی، بیماریهای پوستی، جراحی کمر و دارای اعتیاد به مواد مخدر

در یک گروه تزریق کورتیکواسترویید و لوکال آنستزیا (2 میلی گرم روپیواکایین) تحت گاید سونو گرافی در محل کودال-اپیدورال انجام می شود. در گروه کنترل، با همان دوز گروه اول، تحت گاید سونوگرافی در تریگر پوینت ها

متغیر های پیامد اصلی میزان خواب ، استرس و اضطراب و درد عمیق عضلانی می باشند.

مقایسه دو روش کودال – اپیدورال و تزریق ناحیه ای میوفاشیال در بیماران مبتلا به کمردرد

سال1404-1405

متخصصین بیهوشی و فلوشیپ درد

داده ها در جهت تعمیم دادن و افزایش نمونه ها و نتیجه نهایی در مطالعات مشابه کمک کننده می تواند باشد.

سایتهای علمی نظیر پاب مد و یا ایمیل به محقق

در صورتی که در مقاله قابل دسترسی نبود به محقق ایمیل ارسال گردد.