بررسی مقایسه ای فیکساسیون مش با عدم فیکساسیون مش در بیماران تحت عمل جراحی TAPP هرنی

تعیین مقایسه ای تاثیر فیکساسیون مش با عدم فیکساسیون مش در بیماران تحت جراحی با روش TAPP مراجعه کننده به بیمارستان سینا سال 1402-1404

بیماران به صورت تصادفی و توسط استاد مشاور به دو گروه تقسیم می شوند. سپس تحت عمل جراحی هرنی لاپاراسکوپی با دو روش با فیکساسیون و بدون فیکساسیون قرار می گیرند. در هر گروه 42 بیمار بررسی خواهند شد.

بیماران مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی سینا با بازه سنی 18 تا 70 سال . جمع اوری اطلاعات از پرونده های بالینی بیماران و همچنین استفاده از چک لیست برای دریافت اطلاعات در مراجعه حضوری در بازه-های دو هفته، یک ماه، سه ماه و یک سال پس از عمل جراحی

بیماران بین 18 تا 70 سال، تشخیص اولیه هرنی اینگوئینال (توسط اولتراسونوگرافی قبل از عمل و/یا معاینه)، عدم وجود بیماری های قلبی، عدم سابقه جراحی هرنی

بیماران به صورت تصادفی و به روش تصادفی سازی بلوکی در یکی از ۲ گروه درمانی قرار میگیرند برای تخصیص تصادفی از تصادفی بلوک با اندازه بلوک های مختلف استفاده میشود اندازه بلوک ها مضربی از 2 است .درابتدا ، اندازه بلوک ها به طور تصادفی انتخاب میشوند سرانجام یکی از جایگشت های مختلف برای اندازه گروه برابر تعیین می شود. پس از تقسیم به دو گروه A و B بیماران گروه A شامل بیمارانی هستند که تحت جراحی با روش TAPP و فیکساسیون مش قرار می‌گیرند. بیماران گروه B شامل بیمارانی هستند که تحت جراحی با روش TAPP و بدون فیکساسیون مش قرار می‌گیرند.

در جراحی لاپاراسکوپی هرنی با روش TAPP در صورتی که از مش با عدم فیکساسیون به صورت صحیح استفاده شود علاوه بر کاهش ریسک عود مجدد بیماری هزینه های بیمار و مدت زمان لازم برای بازگشت به فعالیت های عادی کاهش خواهد یافت.

افراد به صورت تصادفی در دو گروه با فیکساسیون مش و عدم فیکساسیون تقسیم می شوند. این انتخاب تصادفی توسط استاد مشاور انجام می شود و محققین اطلاعی از آن نخواهند داشت. نکته تکمیلی پس از نظر داور: این نکته قبلا نیز مطرح شده بود و برای رفع این موضوع انتخاب افراد توسط یک پزشک جراح(استاد مشاور مطالعه) انتخاب شده اند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.