مقایسه ی تغذیه کامل وریدی و تغذیه نسبی وریدی بر روی سطح سرمی لیپید در بیماران وابسته به ونتیلاتور

هدف اصلی این مطالعه بررسی دو روش تغذیه ای کاملا وریدی و نسبی وریدی در بیماران بستری مزمن در آی سی یو تحت تنفس مکانیکی می باشد. اهداف فرعی: مقایسه سطح سرمی پروتئین در 2 گروه مقایسه سطح سرمی آلبومین در 2 گروه مقایسه سطح سرمی ترانسفرین در 2 گروه مقایسه سطح سرمی شمارش کامل لنفوسیت در 2 گروه در این مطالعه 97 بیمار شرکت داده می شوند که به 2 گروه بر اساس معیارهای ورود تقسیم می شوند. پروتئین کلی سرم، آلبومین سرم، ترانسفرین و شمارش کلی لنفوسیت ها در روز اول و هفتم و چهاردهم اندازه گیری شد. مطالعه به صورت دوسویه کور تصادفی کلینیکال در 3 بیمارستان دانشگاهی انجام می شود. معیار های ورود: بیماران بستری مزمن در آی سی یو تحت تنفس مکانیکی سن: 40 تا 70 بیماری های تنفسی معیار های خروج: بیمارانی که کمتر از یک هفته تحت تنفس مکانیکی قرار می گیرند. تغذیه کامل وریدی: پس از بررسی معیارهای ورود از طریق ورید مرکزی شروع می شود. تغذیه نسبی وریدی: پس از محاسبه کامل انرژی بر اساس نیاز هر شخص از طریق فرمول و محاسبه کالری جذب شده از طریق خوراکی و وریدی و در صورتیکه ترشحات معده کمتر از 100 سی سی در مدت 2 ساعت باشد و صداهای روده شنیده شود، یادداشت می گردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی