بررسی میزان اثر تزریق کتورولاک وریدی پیش از عمل هموروییدکتومی در پیشگیری از درد پس از عمل : مطالعه کارازمایی بالینی

بررسی نقش کتورولاک وریدی در پیشگیری از درد پس از عمل در بیماران تحت عمل هموروئیدکتومی در بیمارستان نمازی شیراز در سال 1403

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 2 بر روی 60 بیمار با روش تصادفی بلوکی. پس از کسب تاییدیه اخلاقی و رضایت شرکت‌کننده، تصادفی‌سازی و کورسازی را برای کاهش سوگیری اجرا میکنیم. به طور مداوم علایم حیاتی بیمار تحت نظر گرفته و یافته های خود را به طور شفاف گزارش میکنیم. .

گروه مورد بلافاصله قبل از القای بیهوشی ۳۰ میلی گرم کتورولاک را به صورت داخل وریدی دریافت می کنند و گروه شاهد در صورت نیاز پتیدین را پس از عمل دریافت می کنند. شدت درد یک و چهار ساعت بعد از عمل در هر دو گروه مورد و شاهد با درخواست از بیماران برای دادن نمره درد از ۰ (بدون درد) تا ۱۰ (درد شدید) ارزیابی می‌شود. شدت و مدت درد، نوع و دوز مصرف مسکن بعد از عمل، نوع و دوز داروی آرام بخش، فشار خون، ضربان قلب به همراه اطلاعات دموگرافیک بیماران ثبت می شود. بیماران نمی دانند کدام گروه هستند و پزشک پس از عمل آنها را ارزیابی می کند همچنین نمی داند که بیمار در گروه شاهد یا مورد است.

بیماران مبتلا به هموروئیدکتومی برنامه ریزی شده که به بیمارستان نمازی شیراز مراجعه می کنند. بیماران مبتلا به اعتیاد به مواد مخدر، سابقه مثبت اختلال اضطرابی، مشکلات روانی، مشکلات حسی، هموروئید ترومبوتیک یا افرادی که تحت بی‌حسی موضعی یا نخاعی قرار گرفته‌اند از مطالعه حذف خواهند شد.

گروه کنترل تحت مراقبت‌های معمول برای عمل‌های بعد از هموروئیدکتومی قرار می‌گیرند، اما گروه مورد قبل از عمل ۳۰ میلی‌گرم کتورولاک را به صورت داخل وریدی دریافت می‌کنند.

درجه درد با درخواست از بیماران برای دادن نمره درد از ۰ (بدون درد) تا ۱۰ (درد شدید) ارزیابی خواهد شد. علاوه بر این، مدت زمان درد نیز در هر دو گروه ارزیابی خواهد شد. شدت و مدت درد، نوع و دوز مصرف مسکن بعد از عمل، نوع و دوز داروی آرام بخش، فشار خون، ضربان قلب به همراه اطلاعات دموگرافیک بیماران ثبت می شود.

روش تصادفی سازی بلوکی تصادفی کردن شرکت کنندگان در بلوک ها به طوری که تعداد مساوی به هر درمان اختصاص داده شود ۳۰ مورد (بیماران دریافت کننده کتورولاک) و ۳۰ کنترل (بیماران دریافت نکرده کتورولاک) دارید. ما از روش تصادفی بلوکی استفاده می‌کنیم تا گروه‌ها به صورت متوازن تخصیص داده شوند. این‌گونه است که می‌توانید این کار را انجام دهید: ۱. تعیین اندازه بلوک: بیایید اندازه بلوک را ۶ انتخاب کنیم (می‌توانید بر اساس ترجیح خود تنظیم کنید). این بدان معناست که هر بلوک شامل تعداد مساوی از موارد و کنترل‌ها خواهد بود. ۲. ایجاد دنباله‌های بلوک: برای اندازه بلوک ۶، این دنباله‌ها ممکن است: KKKCCC KKCKCC KKCCKC KCCKKC CCKKKC CCKCKK CCKCKK CCCKKK و ... ۳. انتخاب تصادفی بلوک: به صورت تصادفی یکی از این دنباله‌ها را برای هر بلوک از ۶ شرکت‌کننده انتخاب کنید. ۴. تخصیص شرکت‌کنندگان: هنگامی که شرکت‌کنندگان ثبت‌نام می‌شوند، آنها را طبق دنباله بلوک انتخاب شده به گروه‌های درمانی تخصیص دهید. این فرآیند را برای هر بلوک جدید تکرار کنید تا تمامی شرکت‌کنندگان تخصیص داده شوند. در اینجا یک مثال ساده از اینکه چگونه ممکن است برای چند بلوک اول به نظر برسد: شماره بلوک دنباله بلوک تخصیص شرکت‌کنندگان بلوک ۱ KKKCCC ۱-K، ۲-K، ۳-K، ۴-C، ۵-C، ۶-C بلوک ۲ KKCCKC ۷-K، ۸-K، ۹-C، ۱۰-C، ۱۱-K، ۱۲-C بلوک ۳ CKCKKC ۱۳-C، ۱۴-K، ۱۵-C، ۱۶-K، ۱۷-K، ۱۸-C ... ... ... این روش تضمین می‌کند که هر گروه تعداد متوازنی از شرکت‌کنندگان دارد، کاهش دهنده تعصب و بهبود دهنده اطمینان نتایج است.

بیماران نمی دانند در کدام گروه هستند و پزشکی که پس از عمل آنها را ارزیابی می کند همچنین نمی داند که بیمار در گروه شاهد یا مورد است. یک طرح کارآزمایی بالینی که در آن نه شرکت‌کنندگان و نه محققین نمی‌دانند کدام شرکت‌کنندگان داروی آزمایشی را دریافت می‌کنند و کدام یک دارونما (یا درمان مقایسه‌کننده) دریافت می‌کنند. تصور می‌شود کارآزمایی‌های دوسوکور نتایج عینی ایجاد می‌کنند، زیرا انتظارات محقق و شرکت‌کننده بر نتیجه تأثیر نمی‌گذارد. محاکمه دو نقابدار نیز نامیده می شود. طراحی آزمایشی با بهترین کنترل در نظر گرفته شد. کاهش احتمال تصورات قبلی یا نشانه های فیزیکی (مانند اثر دارونما، سوگیری مشاهده گر، سوگیری آزمایشگر) برای تحریف نتایج. کلیدی که شرکت کنندگان را شناسایی می کند و به کدام گروه تعلق داشتند، توسط شخص ثالث نگهداری می شود و تا زمانی که مطالعه به پایان برسد برای محققان فاش نمی شود. در صورت امکان باید استفاده شود. در کارآزمایی‌های انجام شده در مطالعاتی که دو ترکیب فعال (داروی آزمایشی و مقایسه‌کننده) را با هم مقایسه می‌کنند و زمانی که این دو درمان نمی‌توانند یکسان باشند، ساختگی دوتایی تکنیکی برای حفظ نابینایان است. منابع برای درمان A (دارونما فعال و غیر قابل تشخیص) و برای درمان B (دارونما فعال و غیر قابل تشخیص) تهیه شده است. سپس شرکت کنندگان دو مجموعه درمان را انجام می دهند. یا A (فعال) و B (دارونما)، یا A (دارونما) و B (فعال). به عنوان مثال، اگر بخواهیم دو دارو را با هم مقایسه کنیم، یکی به صورت قرص سبز و دیگری به صورت کپسول صورتی، می‌توانیم قرص‌های سبز رنگ و کپسول‌های پلاسبو صورتی را نیز عرضه کنیم تا هر دو گروه از بیماران یک قرص سبز و یک کپسول صورتی مصرف کنند.

کل داده ها

6 ماه پس از انتشار

همه ی افراد

شرایطی نیاز نیست

هومن رضایی ایمیل : hoomanr2000@gmail.com

به ناشر ایمیل بزنید و در اسرع وقت می توانید داده ها را دریافت کنید