اثرات درمانی آتورواستاتين بر روي قند خون، مقاومت به انسولين و مارکرهاي التهابي در بیماران مبتلا به دیابت تیپ دو.

هدف این مطالعه ارزیابی اثرات درماني آتورواستاتين بر روي کنترل قند خون، کاهش مقاومت به انسولين و اثر بر مارکرهاي التهابي در بیماران مبتلا به دیابت تیپ دو می باشد. در این مطالعه 88 بیمار دیابتی تیپ دو که HbA1C کمتر از 9 ، تری گلیسیرید کمتر از 250، LDL کمتر از 160 و بیشتر از 70، HDL بیشتر از 35 و کلسترول توتال کمتر از 240 دارند و تحت درمان با داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون هستند بصورت تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم می شوند.بیماران مبتلا به عوارض دیابت نظیر رتینوپاتی، نفروپاتی و GFR کمتر از 60، درگیری قلبی عروقی نظیر Congestive Heart Failure ، Ischemic Heart Disease وMyocardial Infarction طی یک سال اخیر، بیماران مبتلا به اختلالات تشنجی، بیماری های گوارشی قابل ملاحظه و فعال نظیر Peptic Ulcer Disease فعال طی یک سال اخیر، بیماران مبتلا به بیماری های خونی، کبدی و اسکلتی عضلانی فعال و قابل ملاحظه هستند، افرادی که تحت درمان با انسولین هستند، افراد مبتلا به acute illness، وجود سابقه حساسیت به استاتینها،سابقه مصرف الکل و مواد مخدر، بیماران شیرده و حامله و افرادی که در طی 6 ماه اخیر از استاتینها استفاده کرده اند از مطالعه حذف می شوند. بیماران گروه مورد علاوه بر داروهای خود، به مدت 12 هفته تحت درمان با آتورواستاتین به میزان 40 میلی گرم روزانه قرار می گیرند و گروه شاهد نیز علاوه بر داروهای معمول خود تنها دارونما مصرف می کنند.در ابتدای مطالعه از هر دو گروه تستهای Complete Blood Count ، Alanine aminotrasnferase و Aspartate aminotransferase ، Blood Urea Nitrogen ، Creatinine ، HbA1C، Fasting Blood Sugar، پروفیلهای لیپید، Creatin phosphokinase و Lactate dehydrogenase، میکروآلبومینوری، انسولین، hsCRP و Tumor necrosis factor alpha، آدیپونکتین و لپتین به عمل آمده و بعد از اتمام دوره درمان در هر دو گروه آزمایشات تکرار می گردند و تغیرات این آزمایشات در دو گروه مورد آنالیز قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی اراک