مقایسه اثر آنی خود رهاسازی، کشش ایستا و تکنیک گراستون در باند ایلیوتیبیال و عضله ساقی قدامی بر دامنه حرکتی و حس عمقی گردن در افراد ورزشکار

بررسی اثر آنی مداخلات مایوفاشیا ریلیز باند خاصره‌ای درشت نئی و عضله ساقی قدامی بر دامنه حرکتی و حس عمقی گردن

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، بدون کور سازی، تصادفی شده، بر روی 100 فرد، برای تصادفی سازی از قرعه کشی استفاده شد.

محل انجام مطالعه: دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران؛ جمعیت مورد مطالعه: افراد ورزشکار؛ نوع کورسازی: بدون کورسازی

معیارهای ورود: مذکر؛ بازه سنی 18 تا 40 سال؛ افرادی که تمایل به انجام تست را داشته باشند و فرم رضایت را تکمیل کنند؛ عدم سابقه درد اسکلتی عضلانی طی دو هفته اخیر. معیارهای عدم ورود: هایپرموبیلیتی؛ استفاده از برنامه های ورزشی انعطاف پذیری و یوگا بیشتر از 6 ماه؛ مشکل ارتوپدیکی شدید؛ سابقه 6 ماه کمردرد، گردن درد و آسیب بافت نرم؛ فیبرومایالژیا و سایر مشکلات روانی

گروه مداخله 1: شامل آزاد سازی با کمک فوم رولر و توپ ماساژ عضله ساقی قدامی و باند ایلیوتیبیال توسط خود فرد؛ گروه مداخله 2: کشش ایستا عضله ساقی قدامی و باند ایلیوتیبیال توسط محقق؛ گروه مداخله 3: تکنیک گراستون عضله ساقی قدامی و باند ایلیوتیبیال توسط محقق؛ گروه کنترل: انجام ده دقیقه دوچرخه ثابت

دامنه حرکتی گردن؛ حس عمقی گردن

بعد از مشخص نمودن افراد برای شرکت در تحقیق از روش تصادفی سازی ساده استفاده شد. بگونه ای که انتخاب شرکت کنندگان کاملا بر اساس شانس و احتمال بود و هر شرکت کننده شانس یکسانی برای ورود به نمونه را داشت. عامل اصلی برای ما این بود که هر شرکت کننده شانس یکسانی برای قرار گرفتن در هر گروه را داشته باشد. سپس با روش قرعه کشی بگونه ای که اسامی افراد برروی کاغذ نوشته شد و داخل ظرفی قرار داده شد و فردی غیر از محققین به صورت کاملا شانسی اسامی را برداشت و اسامی که ابتدا خارج شدن گروه مداخله و مابقی گروه کنترل را تشکیل دادند. در روند تصادفی سازی، محققین هیچ دخالتی نداشتند و این کار توسط شخص بی اطلاع انجام شد.