مقایسه اثر گچ گیری به همراه تزریق کورتیکواستروئید در مقایسه با تزریق کورتیکواستروئید به تنهایی، در میزان درد و توانایی آرنج بیماران مبتلا به تنوسینویت دکوورون

1) اهداف: مقایسه اثربخشی گچ گیری به همراه تزریق کورتیکواستروئید در مقایسه با تزریق کورتیکواستروئید به تنهایی، در درمان تنوسینویت دکوورون (2) طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. (3) نحوه انجام: گروه الف) گچ اسپایکا فایبر گلاس مچ دست به همراه متیل پردنیزولون استات ساخت داخل (40میلیگرم) و 1 سی سی لیدوکائین 2درصد (60 میلیگرم) که به صورت موضعی به منطقه با حداکثر درد، تزریق خواهد شد دریافت می کنند؛ و گروه ب) تحت تزریق متیل پردنیزولون استات ساخت داخل (40میلیگرم) و 1سی سی لیدوکائین 2درصد (60میلیگرم) به مدت 3 هفته قرار خواهدگرفت. دو پرسشنامه "مقیاس ناتوانی بازو، شانه و دست" و "مقیاس دیداری درد" مجدداً سه هفته پس از شروع درمان، توسط هر بیمار تکمیل خواهند شد. به علاوه، پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنس، زمان مراجعه، دست غالب، دست مبتلا، و خصوصیات بیماری نیز در زمان مراجعه بیماران تکمیل خواهد گشت (4) بیماران برای ورود به مطالعه بایستی دارای 4 معیار زیر باشند: درد در رادیال مچ دست؛ تندرنس در اولین کمپارتمان خم کننده پشتی مچ دست؛ یک تست فینکل اشتاین مثبت؛ و امتیاز مقیاس دیداری درد بالای 6. هم چنین بیماران باردار یا مبتلا به آرتریت روماتوئید از جامعه مورد مطالعه خارج شدند. (5) مداخلات: درمان گروه شاهد: تزریق کورتيكواستروئيد. درمان گروه مداخله: تزریق کورتيكواستروئيد و گچ اسپایکا (6) پیامد اصلی: پیامد اولیه موفقیت درمان است که بر اساس سه علامت: درد در رادیال مچ دست؛ تندرنس در اولین کمپارتمان خم کننده پشتی مچ دست؛ و یک تست فینکل اشتاین مثبت سنجیده می شود. موفقیت درمان به مواردی اطلاق می شود که هر سه علامت منفی شده و از بین رفته باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان