تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد و تمرین تداومی رایج بر کیفیت زندگی، ضربان قلب ریکاوری و نیمرخ لیپیدی بیماران قلبی پس از عمل پیوند بای پس شریان کرونر

هدف این مطالعه مقایسه ی هشت هفته تمرین تناوبی با تمرین تداومی بر کیفیت زندگی، ضربان قلب ریکاوری، نیمرخ لیپیدی و متغیرهای فیزیولوژیک آزمون ورزش بیماران قلبی پس از عمل پیوند بای پس شریان کرونر بود. در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 30 بیمار قلبی(با دامنه سنی 20 تا 60 سال و گذشتن یک ماه از عمل جراحی) مرکز قلب تهران که عمل جراحی پیوند بای پس کرونر بر روی آنها انجام شد به طور تصادفی به دو گروه تمرینی تناوبی با شدت زیاد و تمرین تداومی با شدت متوسط (برنامه رایج) تقسیم شدند. برنامه گروه تناوبی شامل 6 تکرار 4 دقیقه ای با شدت 90 تا 95 درصد ضربان قلب حداکثر و گروه تداومی 60 تا 80 دقیقه با شدت 70 تا 85 درصد ضربان قلب حداکثر سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته بود. قبل و بعد از برنامه تمرینی کیفیت زندگی بر اساس پرسشنامه SF-36، نیمرخ لیپیدی، ظرفیت عملکردی، مسافت طی شده، زمان رسیدن تا واماندگی، ضربان قلب بیشینه، ضربان قلب بازیافت دقایق 2،1 و 3 به دنبال اجرای آزمون ورزشی بروس هنگام اجرای آزمون ورزشی بروس ارزیابی شدند.

دانشگاه تهران